بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي

155

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )

مشغول گشتند چنانچه حق تعالى ميفرمايد كه فَلَمَّا حَضَرُوهُ پس آن هنگام كه حاضر شدند ايشان قرآن را يعنى شنيدن قرآن را قالُوا أَنْصِتُوا گفتند با يكديگر خاموش باشيد تا بشنويد كلام الهى را فَلَمَّا قُضِيَ پس چون گذارده شد قرآن و خوانده شد يعنى چون حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلم از قراءت قرآن فارغ شدند وَلَّوْا إِلى قَوْمِهِمْ باز گشتند آن جنيان بسوى قوم خود مُنْذِرِينَ حالكونى كه بيم كننده بودند قوم خود را قالُوا گفتند يا قَوْمَنا اى قوم ما إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً بدرستى كه ما شنيديم كتابى را كه أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى فرو فرستاده شده از پس موسى و از پس كتاب او كه تورية است مُصَدِّقاً حالكونى كه تصديق كننده است لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مر آن چيزى را كه پيش از آن بوده از كتب انبياء ما تقدم يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ را مينمايد بسوى حق كه آن اعتقادات حقه و معارف صادقه است وَ إِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ و بسوى راه راست كه مراد از آن شرايع و احكام است يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ اى قوم ما اجابت كنيد خوانندهء خداى تعالى را يعنى محمد را صلوات اللَّه عليه و آله وَ آمِنُوا بِهِ و ايمان آريد بخداى تعالى چنانچه ما ايمان آورده‌ايم يَغْفِرْ لَكُمْ تا بيامرزد خداى تعالى مر شما را مِنْ ذُنُوبِكُمْ بعضى گناهان شما را كه حق اللَّه باشد زيرا كه مظالم بسبب ايمان مغفور نمىگردد و ميتواند كه حق الناس نيز در معرض غفران درآيد به اين قسم كه حق تعالى صاحب حق را راضى كند چنانچه قبل ازين على بن ابراهيم در باب اوريا روايت كرده كه چون فردوس به نظر او آمد و دانست كه اگر داود عليه السلام را برىء الذمه گرداند فردوس جاى او خواهد بود از حق خود گذشت . بنا برين صاحب مجمع البيان چنين تفسير كرده كه اى « فانكم ان آمنتم باللّه و رسوله يغفر لكم ذنوبكم » يعنى اگر شما ايمان بياريد مىآمرزد خداى تعالى جميع گناهان شما را . درين صورت كلمهء من زائد است وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ و تا برهاند شما را از عذاب دردناك و اين آيه صريحست بر اين كه حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلم مبعوث بر جن و انس بوده و جن مانند آدمى بعض مزين بزينت ايمان و جمعى ملوث