وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ و آن كس كه گفت مر پدر و مادر خود را وقتى كه پدر و مادر او را تكليف باقرار بيعت ميكردند أُفٍّ لَكُما دورى باد مر شما را أَ تَعِدانِنِي آيا وعده ميدهيد مرا أَنْ أُخْرَجَ به اينكه مبعوث شوم و در صحراى قيامت زنده بيرون آيم وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي و حال آنكه گذشته قرنهاى بسيار پيش از من يعنى امم بسيار پيش از من مرده‌اند و تا حال هيچيك از آنها زنده نشده‌اند پس چگونه مرا زنده كنند وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ و حال آنكه پدر و مادر استغاثه كنند از خداى تعالى تا راه حق را به فرزند ايشان بنمايد و يا معنى اينست كه پدر و مادر عبد الرحمن از خداى تعالى فريادرسى خواهند ازو و سخنان بيهودهء او و گويند به او كه وَيْلَكَ آمِنْ واى بر تو ايمان بقيامت بيار إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ بدرستى كه وعدهء خداى تعالى در وقوع قيامت راستست و بيقين واقع خواهد شد فَيَقُولُ پس گويد آن كس كه ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ نيست اينكه شما مرا به آن وعده ميدهيد مگر افسانه‌هاى پيشينيان و اباطيل و اكاذيب ايشان أُولئِكَ الَّذِينَ خبر وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُما است يعنى آن گروه منكرين بعث كه از جملهء آنها پسر ابو بكر است جمعىاند كه