ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ تا آخر اينست كه يا شما بر استحقاق عبادت معبودان باطلهء خود دليل نقلى اقامت كنيد و يا دليل عقلى بياريد و چون شما را هيچ كدام ازين دلائل نيست پس شما از چه جهت خدايان باطلهء خود را در عبادت و بندگى شريك من ميسازيد ؟ در اصول كافى از ابى عبيده روايت كرده كه من از حضرت امام همام ابو جعفر الباقر عليه السلام تفسير آيهء ائْتُونِي بِكِتابٍ را پرسيدم و حضرت فرمود خواسته است خداى تعالى از كتاب ، انجيل و تورية را و از اثارة من علم ، علم اوصياء و انبياء را و مرويست . كه قراءت حضرت امير المؤمنين عليه السلام « أو إثرة » به سكون ثاء مثلثه و اسقاط الف است به اين معنى كه يا بياريد يك نوع علمى از علم اوصياء پيغمبران كه آن علم بيقين از جانب خداى تعالى است و معتمد عليه است . فخر الدين رازى گفته كه آيهء أَ رَأَيْتُمْ تا أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ بواسطهء نفى استحقاق معبودان باطله است در عبادت و ائْتُونِي بِكِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا دفع بحث ايشانست كه اگر بعد از نفى استحقاق بگويند كه ما عبادت اين معبودان نه از جهت استحقاق ميكنيم بلكه چون معبود بر حق خبر داده ما را كه عبادت آنها بكنيد بنا برين عبادت آنها ميكنيم پس حق تعالى در دفع آن ميفرمايد كه ائْتُونِي بِكِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا تا آخر وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ و كيست گمراه‌تر از كسى كه بخواند و عبادت كند بجز از خداى بر حق مَنْ لا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ آن كس را كه اجابت نكند دعاى او را و بفرياد او نرسد تا روز قيامت يعنى تا وقتى كه دنيا باشد وَ هُمْ و آن معبودان باطله عَنْ دُعائِهِمْ غافِلُونَ از خواندن و پرستيدن ايشان بيخبرانند اما اصنام به جهت جماديت و اما ملائكه و عيسى و امثال اينها به جهت آنكه ايشان بندهء مسخر و مشغول به كار خودند و از دعاى ديگرى غافل و ذاهل باشند . بهر حال بى خبر و مجهول آن كسيست كه بىخبرى مثل خود را معبود خود داند و آن را شريك معبود خبير و بصير و خداى عالم قدير گرداند وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ و چون جمع كرده شوند مردمان در روز قيامت كانُوا باشند آن معبودان باطله