بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي

116

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )

وَيْلٌ عذاب سخت ثابت است لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ مر هر بسيار دروغگوى بسيار گناه كننده را كه يَسْمَعُ آياتِ اللَّهِ ميشنود آيتهاى كلام خداى تعالى را در حالتى كه تُتْلى عَلَيْهِ خوانده مىشود بر او ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً پس اصرار مىكند در كفر و عناد حالكونى كه تكبر كننده است از ايمان آوردن به اين آيات بينات كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها اى كانه لم يسمعها يعنى اصرار او بمرتبه‌اى است كه گويا شأن اينست كه هرگز نشنيده آن آيات را فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ پس بشارت ده كل افاك اثيم را بعذابى دردناك وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً و چون بداند آن كل افاك از آيات كتاب ما چيزى را . على بن ابراهيم علم را تفسير به رؤيت كرده و گفته : وَ إِذا عَلِمَ اى : و اذا رأى ، يعنى و هر گاه به بيند چيزى از آيات قدرت ما را اتَّخَذَها هُزُواً فرا گيرد همهء آن آيات را بطريق استهزا و سخريه چون لفظ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ مفرد و معنى آن جمعست بنا برين درين آيت بعضى ضمائر راجعه به آن را مفرد آورد و بعضى را جمع چنانچه درين جا فرمود اتَّخَذَها هُزُواً و حاصل كلام اينست كه چون آيتى از آيات ما بر او برسد او همهء آيات ما را استهزا كند و قبول ننمايد و اقتصار باستهزاء آن يك آيه نكند أُولئِكَ آن گروه كذابان گناهكار لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ مر ايشانراست عذاب خوار كننده مِنْ وَرائِهِمْ اى من قدامهم جَهَنَّمُ يعنى از پيش روى ايشان دوزخست و لفظ وراء را چنانچه اطلاق به عقب مىكنند ، همچنين اطلاق به قدام نيز ميكنند وَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ و دفع نكند ازيشان ما كَسَبُوا شَيْئاً آنچه كسب كرده‌اند از اموال و اولاد چيزى از آن عذاب وَ لا مَا اتَّخَذُوا و دفع چيزى از عذاب از ايشان نكند آنچه اخذ كرده باشند مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز از معبود بر حق تعالى شأنه أَوْلِياءَ دوستان و معبودان وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ و مر ايشانراست در جهنم عذاب