إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عائِدُونَ بدرستى كه ما كشف كنندهء عذابيم و شما رجوع كنندگانيد بسوى قيامت يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى و روز قيامت روزيست كه بگيريم كافران را گرفتنى سخت إِنَّا مُنْتَقِمُونَ بدرستى كه ما در آن روز انتقام كشنده‌ايم از ايشان وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ و هر آينه بتحقيق امتحان كرديم پيش از كفار قريش قوم فرعون را كه قبطيانند وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ و آمد بريشان پيغمبرى بزرگوار كه آن موسى عليه السلام است أَنْ أَدُّوا اى بان ادوا يعنى به اينكه بفرستيد إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ بسوى من بندگان خداى تعالى را يعنى بنى اسرائيل را كه بدام عذاب شما گرفتارند إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ بدرستى كه من شما را فرستادهء با امانتم و در هيچ وقت متهم بخيانت نشده‌ام پس بر شما واجب است كه اطاعت امر من كنيد وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ و به اينكه سركشى مكنيد بر خداى تعالى بسبب ذليل و خوار شمردن رسول او إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ بدرستى كه من آورنده‌ام بشما بحجتى روشن و هويدا بر صدق مدعاى خود و چون در مقام اداى ، امانت مناسب است و بازاى علو ، سلطنت بنا برين حق سبحانه و تعالى ذكر امين در تحت ادّوا كرده و ذكر سلطان بعد از لا تعلوا وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ و بدرستى كه من پناه گرفتم به پروردگار خود و به پروردگار شما أَنْ تَرْجُمُونِ ازين كه ايذا رسيد مرا بضرب يا شتم وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي و اگر ايمان نياريد به من فَاعْتَزِلُونِ پس كناره كنيد از من و در مقام اهانت و ايذاى من در ميائيد و ايشان التفات بسخن موسى نكرده بايذاى او مشغول شدند . [ سوره الدخان ( 44 ) : آيات 22 تا 24 ] فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ( 22 ) فَأَسْرِ بِعِبادِي لَيْلاً إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ( 23 ) وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ ( 24 )