مىآيند ائمهء معصومين از امام حسن تا قائم آل محمد صلوات اللَّه عليه و عليهم اجمعين أَمْراً مِنْ عِنْدِنا ميتواند كه نصب امرا بتقدير اعنى باشد يعنى كه ميخواهيم ما از مذكور در كل امر حكيم امرى را كه حاصل از نزد ماست و ميتواند كه منصوب بحاليه باشد يعنى تقدير كرده مىشود امر محكم حالكونى كه آن امر نزد ما و مقتضاى حكمت ماست و محتمل است كه منصوب بفعل مقدر باشد به اين تقدير كه : نأمر امرا من عندنا يعنى امر ميكنيم ما امرى را كه آن حاصل از نزد ماست إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ بدرستى كه ما بوديم ارسال كنندهء پيغمبران و اوصياء ايشان رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ به جهت رحمت و فضلى كه ثابت است از پروردگار تو . بجاى رحمة منا ، رحمة من ربك گفتن اشارت بر آنست كه ربوبيت تقاضاى ارسال رسل مىكند زيرا كه اعظم انواع تربيت تربيت دنيوى و اخرويست و اين بدون ارسال رسل و هادى سبل صورت نه بندد إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ بدرستى كه پروردگار تو شنوا و داناست رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ بدل ربك است در رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ يعنى ارسال رسل بخشايش پروردگار آسمانها و زمين است وَ ما بَيْنَهُما و آنچه در ميان آنهاست إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ اگر باشيد شما طلب كنندگان يقين در حقايق الهى و كونى لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نيست هيچ معبودى مستحق عبادت مگر او يُحْيِي وَ يُمِيتُ زنده ميگرداند بعد از موت و ميميراند بعد از حياة رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ پروردگار شماست و پروردگار نخستين پدران شما [ سوره الدخان ( 44 ) : آيات 9 تا 14 ] بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ( 9 ) فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ ( 10 ) يَغْشَى النَّاسَ هذا عَذابٌ أَلِيمٌ ( 11 ) رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ( 12 ) أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ( 13 ) ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ قالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ( 14 ) بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ بلكه اين كافران در شكى كه بربوبيت پروردگار عالميان دارند