چنين درّى جز از صدف اهل عصمت سر نميزند گفت اين كلام را از حجاز نقل كرده‌اى وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و دايم البركاتست آن خدايى كه مر او راست پادشاهى آسمانها و زمين وَ ما بَيْنَهُما و آنچه در ميان آنهاست وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ و نزد اوست دانستن قيام قيامت إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ مگر آن معبودى از جملهء معبودان باطله كه گواهى داده باشند به حق كه آن كلمهء توحيد است مانند ملائكه و عيسى و عزير كه ايشان باذن خداى تعالى شفاعت عباد كنند وَ هُمْ يَعْلَمُونَ و حال آنكه ايشان مىدانند آنچه را كه به زبان گواهى داده‌اند يعنى ايشان هم اقرار زبانى بوحدانيت خداى تعالى دارند و هم اعتقاد قلبى . [ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 87 تا 89 ] وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 87 ) وَ قِيلِهِ يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ ( 88 ) فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 89 ) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ و اگر سؤال كنى تو اى محمد مر عبادت كنندگان غير خدا را كه مَنْ خَلَقَهُمْ كيست آفريده ايشان را يا معبودين ايشان را لَيَقُولُنَّ اللَّهُ هر آينه گويند كه خالق خداى تعالى است و بنا بر ظهور اين معنى در مقام مكابره و مجادله نمىآيند فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ پس با وجود اعتراف به اين چگونه گردانيده ميشوند از عبادت خداى تعالى و روى بعبادت غير مىآرند وَ قِيلِهِ بجز چنانچه قرائت عاصم و حمزه است ، عطف است بر الساعة اى و عنده علم الساعة و علم قيله‌اى و علم قول محمد يعنى و نزد خداى تعالى است دانستن قول پيغمبر او محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه ميگفت يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ اى پروردگار من بدرستى كه اين گروه كافران معاند گروهىاند كه به جهت فرط عناد ايمان نمىآورند حق تعالى امر نمود بر او كه فَاصْفَحْ عَنْهُمْ پس اعراض كن از شفاعت ايشان و از گفتگوهاى بد ايشان وَ قُلْ سَلامٌ و بگو سلام يعنى و بگوى واگذاشتم شما را و بازاى سفاهت شما سفاهت