نسخى كه اساس طبع كتاب بر آنها بوده است از بيانات گذشته تا حدّى بدست آمد كه نسخهء اين تفسير بسيار كم بوده است اينك براى مزيد بصيرت و اطلاع نسخى را كه اساس طبع كتاب بر آنها بوده است در اينجا معرّفى ميكنيم . از ملاحظهء نسخ بر ميآيد كه مصنّف ( ره ) اين تفسير را در دو نيمه قرار داده و دو مجلّد گردانيده است يعنى تمام تفسير را دو نيمه كرده است نيمهء اوّل تا آخر سورهء كهف و نيمهء دوم تا آخر قرآن ، نگارنده از نيمهء اوّل فقط يك نسخه داشته است كه چند صفحهء اوّل و آخر آن را در آخر همين مقدّمه عينا عكس‌بردارى كرده و معرّفى نموده است و از نيمهء دوم چهار نسخه در دست بود سه نسخه تمام و يك نسخه ناقص امّا از نسخ تمام ؛ يكى را در موقع چاپ و رق و رق كرده و بعنوان خبر بچاپخانه براى چيدن حروف كتاب از روى آن داده از اين روى اين نسخه از حيّز استفاده افتاده و از صلاحيت صورت كتاب خارج شده است اما سه نسخهء ديگر را بوسيلهء عكس بعضى صفحات آنها در آخر همين مقدّمه معرّفى ميكنيم با توجّه به اينكه هر يك از آنها در عكس بردارى در حدود يك ثلث كوچك شده است پس همهء مشخّصات حتى مقدار عرض و طول صفحات آنها را نيز از روى عكسها ميتوان تعيين كرد . و نيز بايد دانست كه دو نسخهء تمام از نيمهء دوّم مانند نسخهء نيمهء اول متعلّق بنگارنده است و نسخهء ناقص كه از آغاز سورهء سجده تا آخر قرآن و نسخهء بسيار خوبى است متعلق بفاضل معاصر و دانشمند محترم آقاى حاجى ميرزا ابو الحسن شعرايى دام بقاؤه است كه براى استفاده در تصحيح بطور امانت در اختيار نگارنده گذارده است فجزاه اللَّه خير الجزاء .