و كشف الاستار از صاحب ترجمه نام برده و از كتاب « محبوب القلوب » وى مطالبى بر حسب اقتضا نقل كرده است . محدث جليل حاج شيخ عباس قمى ( ره ) در كتاب « الكنى و الالقاب » و « سفينة البحار » چنين نوشته است : « قطب الدين الاشكورى ، محمد بن شيخ على الشريف الديلمى اللاهجى ، الحكيم العارف المتأله الفاضل ، صاحب كتاب محبوب القلوب و رسالة فى العالم المثالى تلميذ المحقق الداماد » و مانند اين را در « فوائد الرضويه » و « هدية الاحباب » گفته است . فاضل خيابانى ( ره ) در « ريحانة الادب » بامثال بيانات گذشته پرداخته و ديگران هم نظاير آنچه گفتيم دربارهء مفسر نوشته‌اند . پيش از آنكه بذكر مزاياى كتاب بپردازيم توجه به چند نكته ضرورى است : 1 - كلمهء « شريف » در اصطلاح عربها مرادف است با لفظ « سيد » كه در فارسى بر كسى كه از طرف پدر منسوب به « هاشم » است اطلاق مىشود ، و از همين قبيل است عنوان « شريف » براى « شريف رضى » و « شريف مرتضى » و « شرفاء مكّه » ولى در اصطلاح فارسى به كسانى گفته مىشود كه از طرف مادر هاشمى باشند ، و دربارهء مفسر طبق همين اصطلاح فارسى اطلاق شده است و خودش در خاتمهء « محبوب القلوب » به اين معنى تصريح كرده است چنان كه خواهد آمد . 2 - نام مؤلف همواره با لقب « قطب الدين » همراه است « 1 » جز در اين كتاب تفسير و كتاب « خير الرجال » كه خود وى لقب « بهاء الدين » را ذكر كرده است ، و همين اختلاف لقب باعث شده است كه استاد بزرگوار خرّيت فن ، علامهء متتبع ، ثقة الاسلام حاج شيخ آقا

--> ( 1 ) - خود مؤلف در مقدمهء كتاب « شرح صحيفهء سجاديه » نيز كه نسخهء نفيسى از آن در كتابخانهء حقير موجود است صريحا مرقوم داشته : « . . . باعث جرأت فقير بىبضاعت قطب الدين محمد بن شيخ على الشريف اللاهجى مولدا و الديلمى محتدا كه رأس المال و ذخيرهء مآلش حب حضرات طاهرات ائمهء دين صلوات اللَّه عليهم اجمعين است بر تحرير ترجمهء دعوات . . . »