مؤلف اين كتاب را تأليفات ديگرى است يكى بنام لطائف الحساب كه بشمارهء 5609 عمومى رياضى خطى است و ديگرى بنام ثمرة الفؤاد كه بشمارهء 3594 عمومى اخلاق خطى است ، ديباچهء آن دو كتاب مىرساند كه مؤلف داراى قريحه و طبع شعر بوده و مدتى در اصفهان ميزيسته و بعدا مراجعت بلاهيجان نموده . نظر به آنكه عبارت تاريخ اندكى مشوش و نادرست بوده و كلمهء « ست » يا « ستة » كه در نسخ ما موجود است از آن ساقط شده بوده است و همچنين كلمهء « پتنه » مانند يكى از عبارت دو نسخهء ما ناخوانا بوده است . استورى در ادبيات خود كه اطلاعاتش منحصر به آن نسخه و ببيانات فهرست كتابخانهء آستان قدس رضوى دربارهء آن بوده است كلامى گفته كه محصل آن اين است : ( ج 1 ص 1200 ) : ترجمة القرآن تأليف بهاء الدين محمد بن شيخعلى شريف لاهيجى ؛ ترجمه و شرح شيعى است كه در پتنه ( ؟ ) بسال 1080 ( گويا درست 1086 است ) برشتهء تأليف آمده است ، و اختلاف در تاريخ مبنى بر عبارت غلطى است كه نسبت بتاريخ آن در نسخه ذكر شده « من سنة و ثمانين و الف » و نسخه در كتابخانهء مشهد رضوى موجود است رجوع شود بشمارهء 267 - 268 و تفصيل خصوصيات نسخه در جلد 4 فهرست ص 414 - 415 مندرج است . اينكه در كلام نويسندهء فهرست كتابخانهء آستان قدس مشاهده مىشود كه گفته ، « ديپاچهء لطائف الحساب و ثمرة الفؤاد مىرساند كه مؤلف داراى قريحه و طبع شعر بوده » صواب و درست است زيرا از ملاحظهء محبوب القلوب و ترجمهء صحيفهء سجاديه اين مطلب صريحا بر مىآيد و مقدار زيادى از اشعار خود را در آن دو با نسبت صريح به خود ياد كرده است و از ملاحظهء آنها كه همه شعرهاى پخته و پر مغز و مطبوع است بر ميآيد كه قدرت طبع قوى و قريحهء سرشار و نيرومندى داشته است ليكن مع الاسف هر چه