مأيوس شده و از روى دو نسخهء سابق الذكر با رنج بسيار مقدّمه را به صورتى كه در سابق ملاحظه شد تهيه و چاپ كردم ، اتفاقا در آن ايام يكى از فضلا چون به اين امر مطلع شد گفت : چندى پيش آقاى دكتر عميد رئيس محترم دانشكدهء حقوق در صدد چاپ اين كتاب بودند نميدانم بجايى رسانده‌اند يا نه ، بد نيست كه شما از ايشان نسبت به اين امر خبر گيريد ، پس من به خدمت جناب آقاى دكتر عميد رفته و از اين امر حضورا استخبار كردم ، ايشان فرمودند كه : من شخصا نسخهء اين كتاب را ندارم ليكن كتابخانهء مركزى دانشگاه يك نسخهء خطى بسيار نفيسى از اين كتاب دارد شما بآقاى محمد تقى دانش پژو ، مراجعه كنيد ، در اين اثنا استاد محترم جناب آقاى سيد محمد مشكاة وارد اطاق شدند و بعد از اطلاع بجريان امر اظهار داشتند كه خريدارى نسخه براهنمايى و پيشنهاد من بوده است و اگر لازم است وسيله فراهم كنيم تا طبق مقررات دانشگاه نسخه بطور امانت در اختيار شما قرار گيرد تا بتوانيد اطلاعات لازم را نسبت بمقصودى كه داريد از آن در آريد و در دسترس علاقمندان آن بگذاريد ؟ من عرض كردم بعد از آن كه نسخه را ببينيم اگر لازم باشد تقاضاى انجام اين امر را خواهم كرد پس بار دوم با آقاى دانش پژوه ملاقات كرده و آنچه را كه واقع شده بود بيان كردم ايشان معذرت خواسته و اظهار كردند كه اين مطلب درست است و نفى من وجود آن را سابقا در جواب استخبار شما مبنى بر غفلت و ذهول بوده است نه ضنّت و تغافل ؛ و مؤيّداتى براى آن ذكر كردند كه مقام مقتضى شرح آنها نيست و از مجموع آنها بر ميآمد كه نسخه در نظر ايشان از كثرت ظهور خفا پيدا كرده بوده است پس در نتيجهء اين غفلت يا تغافل ايشان كه ياد شد ترجمهء مؤلف ( ره ) بدون مقابله با اين نسخه چاپ شد ، در صورتى كه اگر مقابله ميشد بطور قطع بسيار بهتر از صورت فعلى ميبود زيرا اين نسخه بهترين نسخ موجوده از كتاب محبوب القلوب مىباشد نظر بخصايصى كه ذيلا شرح داده مىشود :