پوشيده نماند كه ازين باب است كه در افتتاح كلام الهى حرف « با » و در اختتام حرف « سين » ورود يافته و اين اشاره ايست لطيف كه آنچه نزول پذيرفته به جهت نجات و رسيدن بدرجات بس است ، عرب گويد : « بسك ، اى حسبك » پس معنى چنين باشد كه بسك من الكونين ما أعطيناك بين الحرفين . اللهم هب لنا نفحة من نفحات قدسك يكشف عن بصائرنا الغواشي الجسمانية و يصرف عن ضمائرنا الغواشي الهيولانية ، و اجعل قلوبنا وقفا على ملاحظة جلالك ، طلقا فى مطالعة جمالك حتى لا نطمح الى من سواك به نظر و لا نقف له على عين و اثر ، و اجمع بيننا و بين اخوان الصفاء فى دار المقامة ، و ألبسنا و اياهم حلل الكرامة فى يوم القيامة . انك جواد كريم . ( كتبت و قلبى بالفراق معذب * و فى مهجتى نار الهوى تتلهب فلا الويل مسموع و لا الصر نافع * و لا الوصل موجود و لا الحب تذهب ازين خاتمه يك نسخهء مختصر در آخر محبوب القلوب خطى مدرسهء سپهسالار بدست آمد كه بعدا مؤلف بمناسبت بر آن حواشى زيادى افزوده است ، و كامل آن در آخر محبوب القلوب خطى كتابخانهء مجلس شورى نوشته شده است . آنچه ما در اينجا آورده‌ايم بر اساس نسخهء كاملست ، و قسمتهايى كه منحصرا در نسخهء مدرسهء سپهسالار يافتيم بين دو قلاب [ ] قرار داديم ، و در مواردى كه تعبير هر يك از دو نسخه از جهتى در پروراندن مطلب مورد نظر بهتر از ديگرى بود سعى كرديم كه با تلفيق دو عبارت ، مقصود را رساتر سازيم . اين نكته را هم بايد بگوئيم كه عبارات اين خاتمه چنان كه ملاحظه مىشود در بعضى از موارد خالى از سلاست و حلاوت عربيت است ، درين قبيل موارد برفع ابهام و حزازت آنها نپرداختيم تا اصل مقصود با عبارات خود مؤلف ادا شود . و ضمنا چون هر دو نسخه مغلوط بود برفع اغلاط صريح همت گماشتيم ، و در بعضى از آن موارد كه تغيير داديم ، نص اصل در پاورقى ذكر شد . و الحمد للَّه اولا و آخرا