و بعضى گفته‌اند كه : خطاب بر گوساله پرستانست كه بعضى از ايشان بعضى را بكشند . و بعضى گفته‌اند كه : مأمور شده بودند هر كدام از بنى اسرائيل كه خود را بكشند ، و ظاهر عبارت آيه در اينست . ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ آنچه امر كرديم ما شما را بهتر است مر شما را زيرا كه آن واسطهء حيات ابد و وسيلهء نعيم سرمد است . و فى الحديث « لانه كفّارتكم خير من ان تعيشوا فى الدنيا ثم تكونوا فى النار خالدين » و بعد ازين عبدهء عجل بصحرا رفتند و مطابق حديث اهل بيت عليهم السلام هارون با دوازده هزار كس شمشيرها كشيده ده هزار كس را كشتند چنانچه على بن ابراهيم آورده ، و بعضى مقتولين را هفتاد هزار كس گفته‌اند فَتابَ عَلَيْكُمْ پس قبول كرد خداى تعالى تعالى توبهء شما را قبل از آنكه همهء عبدهء عجل كشته شوند إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ بدرستى كه خداى تعالى اوست قبول كنندهء توبه از گناهان عظيمه الرَّحِيمُ شديد المرحمة است بر گناهكاران . مرويست كه چون موسى بعد از آوردن توراة بقوم خود گفت كه : من بدون وسيله و واسطه با خداى خود مكالمه مينمايم قوم او هفتاد كس از احبار را همراه موسى كردند كه در كوه طور رفته و استماع مكالمهء حضرت موسى كنند ، و بعد از استماع مكالمه گفتند : ما قبول نميكنيم كه اين مكالمه با خداى تعالى است تا آنكه به بينيم ما خدا را آشكارا كه با تو مكالمه مىكند ، پس ازين بىادبى صاعقه ايشان را فرو گرفت چنانچه حق تعالى ميفرمايد كه : [ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 55 تا 57 ] وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ( 55 ) ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 56 ) وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 57 ) وَ إِذْ قُلْتُمْ و ياد كنيد آن وقتى را كه گفتيد شما يعنى گفتند احبار و اسلاف شما