[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 26 تا 27 ] إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلاً يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقِينَ ( 26 ) الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 27 ) إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي بدرستى كه خداى تعالى باز نمىايستد أَنْ يَضْرِبَ أى من أن يضرب مَثَلًا ما يعنى از اينكه بزند بواسطهء تبيين حق مثلى از مثلها بَعُوضَةً كه آن مثل پشه باشد فَما فَوْقَها پس آنچه بزرگتر از آن باشد مانند مگس و عنكبوت ، يا ما فوق آن باشد در صغر . بنا بر اين ترجمه « بعوضه » عطف بيان « مثلا ما » است . فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا پس آن كسانى كه ايمان آوردند فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ پس ميدانند كه آن مثل حق است مِنْ رَبِّهِمْ حالكونى كه نازل است از جانب پروردگار ايشان . در حديث حضرت صادق عليه السّلام وارد شده كه مراد از « بعوضه » أمير المؤمنين و از « ما فوق » حضرت رسالت پناهى است صلى اللَّه عليه و آله و ضمير « انه الحق » راجع بأمير المؤمنين است . لكن در تفسير صاحب العسكر عليه السّلام مرويست كه شخصى به حضرت امام محمد باقر عليه السّلام گفت : كه بعضى از آن جماعت كه خود را بمحبت شما نسبت ميدهند گمان كرده‌اند كه مراد از « بعوضه » در اين آيت على بن أبى طالب است و مراد از « ما فوق » كه ذباب باشد پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ، حضرت امام فرمود : كه روزى پيغمبر با مرتضى على در جايى نشسته بودند ، درين وقت شنيدند كه قائلى ميگويد : كه « ما شاء اللَّه و شاء محمد » و قائلى ديگر ميگويد : كه « ما شاء اللَّه و شاء على » پس حضرت رسالت پناه فرمود : كه در مقام مشيت و ارادت محمد و على را قرين حق تعالى مسازيد كه مشيت حق تعالى غالب و قاهر است و ساير مشيتها در جنب آن مغلوب و مقهور ، نيست محمد در جنب قدرت خداى تعالى مگر مانند مگسى كه طيران كند درين مملكت وسيع