ابن عباس رضى اللّه عنهما گويد . كه چون يوسف اين سخن بگفت جبرئيل دست بر پهلوى وى زده ، گفت : « و لا حين هممت يا يوسف » و نه آن‌وقت كه همّ كردى ، يوسف گفت : « وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ » و من نفس خود را مبرّا و پاك نمىدارم از گناه ، به درستى كه نفس فرماينده است به بدى . « إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي » مگر آنكه خداوند من عزّ و جلّ ببخشايد و نگاه دارد . « إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ » به درستى و راستى كه خداوند من بخشاينده است و مهربان و عيب‌پوش و آمرزگار .