پنجم - از جويهاى بهشتى شربت يابد « فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ » . ششم - از ملائكه سلام و تحيّت يابد « سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ » . هفتم - از حضرت جلال احديّت جلّ و علا لقا و رؤيت يابد « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ » . « 1 » هشتم - شرك را عظيم خواند زيرا كه چون مشرك خداى تعالى « 2 » جلّ و علا را شريك گويد آسمان خواهد كه بشكافد و بر وى فرود آيد ، زمين خواهد كه منشق گردد و او را فروبرد ، عرش مجيد در لرزيدن آيد ، كرسى در جنبيدن آيد ، كوه‌ها خواهد كه از هم فروريزد ، خطاب حضرت مالك الملوك جلّ ذكره دررسد ، كه ساكن باشيد . گويند بار خدايا چگونه ساكن باشيم كه مشرك ترا ناسزا مىگويد ، پادشاه عالم تعالى و تقدّس و تعظّم ، موحّدى را توفيق رفيق گرداند تا كلمهء توحيد بر زبان راند و به شهادت « لا إله الّا اللّه » مبادرت جويد ، حضرت اللّه تعالى فرمايد : اى آسمان و زمين و اى عرش و كرسى نظر بدان مشركان مكنيد ، كه مرا زن و فرزند و خويش و پيوند مىگويند ، بدان موحّد نگريد كه مرا بىمانند و بىهمتا مىخواند . آنگاه عرش و كرسى گويند كه خداوندا ، نياراميم تا بر اين موحّد كه ترا بسزا ياد مىكند نه ببخشائى ، خطاب آيد كه تا بر وى رحمت نكرده‌ام توفيق گفتن اين كلمه‌اش نداده‌ام . نهم - بهتان را عظيم خواند زيرا كه وزر و و بال وى عظيم خواهد بود . و در خبر است كه در روز قيامت ، كسى كه در حق بىگناهى بهتان گفته باشد ، او را بر پل صراط بدارند و آتش دوزخ از اطراف و جوانب وى زبانه زدن گيرد ، و زبانيهء دوزخ بر حوالى وى صف بر كشند ، و تيغ قهر بر زير سر وى بدارند ، و آن

--> ( 1 ) - الف : رزقنا اللّه تعالى و اياكم يا اخوان الدين انه هو الرحم الراحمين . ( 2 ) - زيرا كه مشرك خداى را شريك خواند .