شبهاى تار در غم ما سوختى چو شمع * تا عاقبت بوقت « 1 » وصالم رسيدهء از به سكه در فراق رخم مىگريستى * آخر بكام خويش جمالم به ديدهء قوله تعالى « فَلَمَّا رَأى قَمِيصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ » چون كودك پيراهن يوسف را ميان مجرم و غير مجرم حكم ساخت ، عزيز در پيراهن نظر كرد از جانب قفا شكافته ديد گفت : « إِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ » دست از ملامت يوسف بازداشت و روى ملامت بسوى زليخا آورده كه اين ناشى از كيد شما است « إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ » . [ بيان آنكه خداوند دوازده امر را عظيم شمرده است ] بسط كلام - حقّ تعالى جلّ ذكره دوازده چيز را عظيم خواند . اول - ذات حضرت خود را سبحانه و تعالى عظيم خواند « وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ » . دويّم - عرش را عظيم خواند « رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ » . سيّم - خلق حضرت رسالت عليه الصّلاة و السّلام را عظيم خواند « وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ » . چهارم - ذبح حضرت اسماعيل را عظيم خواند « وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ » . پنجم - روز قيامت را عظيم خواند « أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ » . ششم - زلزلهء آن روز را عظيم خواند « إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ » . هفتم - نجات بنده را از نار جحيم و وصول بدار نعيم عظيم خواند « ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ » . هشتم - شرك را عظيم خواند « إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ » . نهم - بهتان را عظيم خواند « سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ » . دهم - سحر سحرهء فرعون را عظيم خواند « وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ » . يازدهم - عرش بلقيس را عظيم خواند « وَ لَها عَرْشٌ عَظِيمٌ » .

--> ( 1 ) - الف : بنور وصالم .