قال اللّه تعالى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . بسم اللّه الذى جعل احسن القصص قصة يوسف ( ص ) الرحمن الذى جعل الملك بعد السجن حصة يوسف ، الرحيم الذى كشف بالتقوى و الصبر غصة يوسف ( ع ) . الحديث فى فضل التسمية در زهرة الرياض فقيه ابى داود ابن سليمان آورده است كه حضرت مصطفى ( ص ) فرمودند كه چون بنده بگويد « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » بنويسد حق تعالى از براى آن بنده عبادت هفصدساله ، و اختصاص اين عدد آنست كه چون حق تعالى ، لوح و قلم را بيافريد آن قلم را صد بند بود ، و از هر بندى تا بندى ديگر پنجاه سال راه ، پس نظر كرد حق تعالى در قلم به نظر هيبت ، قلم بواسطهء آن نظر منشق گشت ، خطاب آمد كه بنويس اى قلم هر چه خواهد بود تا روز قيامت ، قلم مناجات كرد كه الهى عنوان اين منشور را بچه چيز ابتدا كنم خطاب آمد كه ابتدا كن به « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » پس مدت هفصد سال ، قلم بسر گرديد تا اين كلمه را به تمام بنوشت ، خطاب آمد كه « بعزتى و جلالى ايما عبد من امة محمد ( ص ) قال بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ مرّة ، اكتب فى ديوانه عبادة سبعمائة سنة » يعنى سوگند به عزت و جلال من كه هر بندهء از امت محمد ( ص ) كه يك‌بار اين كلمه را « 1 » بخواند بنويسم من كه خداوندم در ديوان وى ثواب هفصد سال عبادت يعنى آن مقدار فرصت كه قلم در نوشتن اين كلمه بسر برد . الر - بدانكه علما را در تفسير اين كلمات اقوال است . قول اول ، قول ابن عباس ، معناه « انا اللّه ارى من العرش الى تحت الثّرى » منم آن خدائى كه مىبينم از عرش تا به تحت الثرى « 2 » چنان كه هيچ چيز از نظر من غايب نيست در ليله ظلماء ، نملهء سودا ، اگر بر صخرهء صما ، رود ببينم ، و ذرهء هباء ، كه به ذروهء هوا بجنبد ، بدانم . ما جنبش ذره در هوا مىبينيم * در كار صوابيان خطا مىبينيم در صومعه يا بتكده هرجا كه روى * اى بنده بهش باش كه ما مىبينيم قول دوم - هر حرفى اشاره به اسمى است ، از اسماء حسناى حضرت خداوندى جل و علا

--> ( 1 ) - ح . بگويد . ( 2 ) - د : از ثرى تا زير عرش .