اما ذكر لطائف و اشاراتى كه مناسب اين مقال است لطيفهء شريفه - سه پيغمبر را در سه موضوع سه چيز از عجايب نمودند و بواسطهء آن ، سه چيز در ذات ايشان بيفزودند . اول - ابراهيم را عجايب كوكب نمودند تا به آن يقينش بيفزودند و علامت ازدياد يقينش « 1 » آن بود كه نظر از نجوم و كواكب بر بست ، تشبث بذيل با نيل « لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ » نمود . * * * خليل‌آسا برو حق را طلب كن * شبى را روز و ، روزى را به شب كن ستاره با مه و خورشيد اكبر * بود حسن و خيال عقل انور بگردان زين همه اى راه رو ، روى « 2 » * هميشه لا احبّ الآفلين گوى دويّم - حضرت رسالت بود كه در شب معراج عجايب ملكوت سماوات و ارضين بوى نمودند و شوق آن حضرت بجناب قدس بيفزودند و نشان كمال و شوق وى آن بود كه چشم از غير فراز كرد كه « ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى » لا جرم ديده به مشاهدهء جمال ازل باز كرد « دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى » . * * *

--> ( 1 ) - الف : ازدياد تعيينش . ( 2 ) - ح : اين راه و در رو .