ما فِي السَّماواتِ آنچه در آسمانهاست از مكوّنات علويه وَ ما فِي الْأَرْضِ و آنچه در زمين است از حادثات سفليه وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ و خداى به همه چيزها عَلِيمٌ داناست و هيچ چيز بر او مخفى نيست پس محتاج اعلام و اخبار شما نباشد و قبل از اين گذشت كه اعراب مذكوره در دعوى ايمان مذكوره منتى عظيم بر پيغمبر مينهادند در آنكه اكثر اعراب با تو قتال و جدال كردند و ما بدون محاربه و مقاتله به تو ايمان آورديم حق تعالى فرمود كه . يَمُنُّونَ عَلَيْكَ منت مىنهند بر تو أَنْ أَسْلَمُوا به آنكه اسلام آوردند و قبول آن كردند قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ بگو منت منهيد بر من إِسْلامَكُمْ باسلام خود بَلِ اللَّهُ بلكه خداى يَمُنُّ عَلَيْكُمْ منت مينهد بر شما أَنْ هَداكُمْ به آنكه راه راست نموده است شما را لِلْإِيمانِ براى ايمان بنصب ادله و ازاحه علت إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر هستيد راست‌گويان در دعوى ايمان . إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ بدرستى كه خداى ميداند غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ آنچه پوشيده است در آسمانها و زمينها وَ اللَّهُ بَصِيرٌ و خداى بيناست بِما تَعْمَلُونَ به آنچه شما ميكنيد از اظهار ايمان و ابطال كفر و ساير اسرار و اعلان شما . سورة ق خمس و اربعون آية مكية از ابى بن كعب رواية است كه حضرت رسالت ( ص ) فرمود كه قارى اين سوره را سكرات موت آسان بود و قبر بر وى تنك نگردد و روزى بر وى فراخ شود و ابو حمزهء ثمالى از امام محمد باقر عليه السّلام نقل كرده كه هر كه اين سوره را در فرايض و نوافل مداومت نمايد حق تعالى روزى بر وى فراخ گرداند و در آخرة نامهء اعمال او را بدست راست او دهند بدانكه چون حق تعالى اختتام سورهء حجرات نمود بذكر ايمان و شرائط آن افتتاح اين سوره را فرمود بذكر آنچه واجبست ايمان به آن آوردن از قرآن و ادله واضحه هاديه توحيد و فرمود كه : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ق علم الهدى قدس سره الاعلى فرمود كه ايراد حروف مقطعه در اوايل سوره به جهت امتياز منثور است از منظوم در اول كلام چه سامع به مجرد استماع اينحروف استدلال مىكند بر آنكه كلامى كه بعد از وى آيد نثر است نه نظم پس در اين هنگام ايراد اين حروف رد جماعتى باشد كه قرآن را شعر ميگفتند و در اين حروف بعينه علما را اختلافست ابن عباس فرموده كه اسمى است از اسماى الهى و نزد بعضى ديگر مفتاح هر اسمى است از اسماى