و بروايت ديگر بيست و دو بار در نامهء اعمال او ثبت كنند و بر بالين هيچ بيمارى نخوانند مكر بعدد هر حرفى از او ده فرشته نزد او حاضر شوند و از براى او آمرزش طلبند تا قبض روح او شود و بعد از آن همراه جنازهء او روند و بر او صلوات مىفرستند تا او را دفن كنند و از بديهاى قبر نگاه دارند و هر بيمارى كه در وقت موت اين سوره را بخواند يا كسى نزد او قراءت كند رضوان بهشت بيايد با قدحى از شراب بهشت و آن را به او دهد تا بياشامد و او را ببهشت بشارت دهد و سيراب بميرد و سيراب مبعوث شود و سيراب به بهشت درآيد و از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مرويست كه نام اين سوره در تورية معمه است زيرا كه دنيا و آخرة را بر خواننده و نويسندهء خود تمام كند و دافعه نيز خوانند به جهت آنكه بليات دنيا و آخرة را از قارى خود دفع كند و قاضيه‌اش نيز خوانند زيرا كه جميع حاجات دنيوى و اخروى را از براى صاحب خود روا مىكند و هر كه يك بار بخواند ثواب او برابر بيست حج باشد و هر كه آن را بشنود مثل كسى باشد كه هزار دينار زر سرخ در راه خدا صدقه داده باشد و هر كه آن را بنويسد و بشويد و بياشامد هزار شفا و هزار نور و هزار يقين و هزار بركة و هزار رحمت در او داخل شود و همهء مرضهاى بدنى از او دفع شود و از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايتست كه هر كه اين سوره را در مقبره بخواند تخفيف عذاب ايشان شود بعدد هر كه در اين مقبره مدفون بود او را حسنات باشد و ابو بصير از ابى عبد اللّه عليه السلام روايت كرده كه آنحضرت فرمود كه هر چيزيرا دليست و دل قرآن يس است و هر كه در روز اين سوره تلاوة كند آن روز در امان خداى تعالى عز و جل باشد و هر كه در شب پيش از آنكه در خواب رود بخواند حق تعالى هزار فرشته بر او موكل گرداند كه براى او استغفار كنان تشييع جنازهء او كنند و با او در لحد درآيند و در آنجا بعبادت مشغول شوند تا روز قيامة و ثواب آنعبادت را به او دهند و قبر را بر او فراخ سازند به مقدار مد بصر و هميشه از قبر او نورى درخشان شود و و به آسمان رود تا وقت بعث و نشور چون از قبر خيزد آن فرشتگان بمرافقه او سخن كنند و با او در روى خنده كنان باشند و بشارت دهنده او را تا كه از صراط و ميزان بگذرانند و بمقام ملئكه مقربين و انبياء مرسلين رسانند و او را رفيق ايشان گردانند بعد از آن خطاب عزت در رسد كه اى بندهء من هر كرا خواهى شفاعت كن كه شفاعت تو در حق كسانى كه اراده كنى مقبولست و هر چه خواهى از من طلب كن تا جميع مقصود ترا به تو ارزانى فرمايم پس هر كه را خواهد شفاعت كند و هر چه طلب نمايد حق تعالى به او دهد و اصلا حساب او نكند و از هيچ گناه او را مؤاخذه ننمايد و اهل محشر گويند سبحان اللّه هرگز از اين بندهء صغيره در وجود نيامده تا بدان مؤاخذه شود آورده‌اند كه كفار مكه گفتند اى محمد تو فرستادهء خدا نيستى و آنچه ميگوئى از