ايشان به اين طريق است كه از روى نياز و تضرع ميگويند رَبَّنا اى پروردگار ما وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ فرارسيده به همه چيزى رَحْمَةً وَ عِلْماً از روى دانش يعنى رحمة و علم تو به همه چيز رسيده فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا پس بيامرز آنانى را كه توبه كرده‌اند و از شرك و معاصى دور شده‌اند وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ و پيروى كرده‌اند راه ترا كه طريق ايمانست وَ قِهِمْ و نگه‌دار ايشان را عَذابَ الْجَحِيمِ از عذاب آتش سوزان و بدانكه استغفار فرشتگان براى تايبانست يا آنكه ايشان موعودند بغفران كه زيادتى ثوابست و مزية درجهء ايشان . رَبَّنا اى پروردگار ما لطف كن بر تايبان وَ أَدْخِلْهُمْ و درآور ايشان را جَنَّاتِ عَدْنٍ در بوستانهاى با اقامت كه بهشت دايمست الَّتِي آن بوستانهائى كه بمحض لطف و فضل وَعَدْتَهُمْ وعده دادهء ايشانرا به آن بر زبانهاى پيغمبران وَ مَنْ صَلَحَ و نيز در آر با ايشان در بهشت كسانى را كه عمل شايسته كرده باشند مِنْ آبائِهِمْ از پدران ايشان وَ أَزْواجِهِمْ و زنان ايشان وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ و فرزندان ايشان تا تاببان بديدار ايشان مستانس شوند و سبب زيادتى مسرت ايشان شود إِنَّكَ بدرستى كه تو أَنْتَ الْعَزِيزُ توئى غالب مطلق كه از هيچ مقدورى عاجز نميشوى الْحَكِيمُ دانا كه هر چه كنى بر وفق حكمت و مصلحت باشد و از جملهء وفا بعهد است پس بوعدهء خود ايشانرا در بهشت درآور . وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ و نگه دار ايشانرا از عقوبات كه جزاى بديهاست و يا نگهدار صلحاى اهل ايمان را از خطيئات وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ و هر كرا نگهدارى از عقوبات يَوْمَئِذٍ در روز جزا فَقَدْ رَحِمْتَهُ پس بدرستى كه بخشيدى او را و بروضهء جنة رسانيدى و يا هر كرا يارى دارى از معاصى در دنيا پس رحمة كردى بر او در روز جزا و از عذاب رهانيدى وَ ذلِكَ و آن باز داشتن تو از عقوبة و معصيت هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ آنست فيروزى بزرگ و ظفر بزرگوار چه آن موجب سعادة جاودانيست و نعمة نامتناهى و بعد از آن از احوال اهل شرك و جدال در روز جزا بيان مىكند . إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بدرستيكه آنان كه نگرويدند بوحدانيت خدا و تصديق ننمودند بنبوت خاتم الانبيا يُنادَوْنَ ندا كرده شوند يعنى كه بدوزخ درآيند و با نفسهاى آماده خود دشمنى آغاز كرده زبان بعتاب و ملامة بگشايند كه چرا در زمان اختيار ايمان نياورديم و ملائكه ايشان را