خود هرگز روى باقامت خيرى نياورده ناگاه موكل قضا دست مطالبت بدامن عمرش دراز كرده و او چون دريافت كه وقت رحلتست نظر در جرايد اعمال خود كرد خطى كه رقم رجا داشته باشد نديد آهى از ميان جان بركشيد و گفت يا من له الدنيا و الاخرة ارحم من ليس له الدنيا و الاخرة اى آنكس كه دنيا و آخرت از آن تست رحم كن بر حال كسى كه نه دنيا دارد و نه آخرت و اين كلمه بگفت و جان بداد اهل شهر بر وفات او شادى كردند و او را در مزبله انداختند شبانه مالك دينار را در خواب نمودند كه فلان درگذشت و در ميان مزبله گذاشته‌اند برخيز و او را از آنجا بردار و غسل ده و در مقبره صلحا دفنش كن گفت خداوندا او در ميان خلق به بدكارى مشغول بود چه چيز بدرگاه كبريا آورده كه سزاوار چنين كراماتى شده آواز آمد كه چون به حالت نزع رسيد مفلس و عاجزوار بدرگاه ما بناليد و دست در فضل ما زد ما بر دردمندى او رحم كرديم و از عذاب اليمش نجات داديم و بنعيم مقيمش رسانيديم كدام درد زده كه بدرگاه ما بناليد و كدام غمگين از ما خلاصى طلبيد كه خلعت شادكامى به او نپوشانيديم و شكى نيست كه غفران معصيت و قبول طاعة متفرع است بمحبت امير المؤمنين و ساير ائمه معصومين صلوات اللّه عليهم اجمعين چه بدون ولاى اهل البيت هيچ گناهى مغفور نميشود و هيچ طاعتى سمت قبول نمىپذيرد چنان كه در حديث قدسى وارد شده كه على بن أبي طالب حجتى على خلقى و اميرى على علمى ادخل الجنة من احبه و لو عصانى و لا ادخل الجنة من اكرهه و لو اطاعنى يعنى حق تعالى فرمود كه على بن أبي طالب راه نمايندهء است كه من نصب كنندهء اويم بر خلق و حاكمست كه منصوبست از جانب من بر خزاين اين علوم من ببهشت درآرم هر كه او را دوست دارد اگرچه عصيان نموده باشد در حق من و ببهشت نرسانم هر كه او را دشمن دارد اگرچه اطاعت من كرده باشد و از ائمه هدى ( ع ) مرويستكه حبنا اهل البيت يحط الذنوب من العباد كما يحط الريح الشديدة الورق من الشجرة يعنى دوستى ما كه اهل يتيم گناهان را از بندگان فرو ريزند چنان كه باد سخت برگ را از درختان فرو ريزد و از امام محمد باقر عليه السلام منقولستكه هر كه شيعهء ماست روز قيامت او را در موقف حساب بدارند حق تعالى بگناهانش عارف گرداند و چون معترف شود آن سيئات را بحسنات بدل كند و آن را بمردمان نمايد چون او را به‌بينند از روى تعجب گويند با خود كه آيا اين بنده معصوم بوده كه اصلا گناه از او صادر نگشته بعد از آن او را ببهشت امر نمايد اينست معنى قوله تعالى اولئك يبدل اللّه سيئاتهم حسنات چون نامهء جرم ما بهم پيچيدند بردند به ميزان عمل سنجيدند بيش از همه كس گناه ما بود ولى ما را بمحبت على بخشيدند . وَ أَنِيبُوا و رجوع نمائيد از شرك و ساير معصيت و بجد و جهد تمام متوجه شويد