تبعيت صدقه خفيه كنند كه افضل است از صدقهء علانيه كقوله تعالى و ان تخفوها و نؤتوها الفقراء فهو خير لكم و بر همين قياس تابع محكم شوند دون منسوخ و عزيمة را اختيار كنند دون رخصت أُولئِكَ آن گروه كه تابع سخنان نيكوترند الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ آنانند كه راه نموده است خداى ايشانرا به مقصد نجات و ايشان به آن مهتدى شده طريق صواب را كه موجب وصول ماست بحسن مآب اختيار نموده‌اند وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ و آن گروه ايشانند خداوندان عقول صافيه از شايبهء اوهام فاسده و تخيلات باطله كه از تسويلات شيطانى سانح ميگردد پس بر سبيل تهديد ميفرمايد كه . أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذابِ يا آنكس كه واجب شده بر او سخن وعيد كه مشعر است بر عذاب اليم يعنى قول لأملأن جهنم و حديث هؤلاء اهل النار و لا ابالى باشد چون كسى كه مستوجب رضوان و سزاوار روضهء رضوانست يعنى شخصى كه مستحق عقوبت است هرگز مثل كسى نباشد كه سزاوار جنت است أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ آيا تو ايمحمد ميرهانى آن را كه در دوزخ باشد يعنى قادر نيستى كه بوسيلهء ادخال ايمان در قلوب دوزخيان ايشان را از عذاب دوزخ برهانى پس عدم قبول ايمان از جانب نفس ايشانست و بر تو حرجى لازم نميآيد چه بر تو همين تبليغ است و بس از ابن عباس مرويستكه آيهء در شان أبو لهب است و پسرش و بعد از ذكر وعيد در بيان وعد ميفرمايد كه . لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا ليكن آنان كه بپرهيزند رَبَّهُمْ از عذاب پروردگار خود بوسيلهء قبول ايمان و بسبب طاعة لَهُمْ مر ايشانراست در بهشت غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ غرفه‌ها يعنى منزلهاى بسيار بلند و از بالاى آن غرفها غرفهاى ديگر بلند مَبْنِيَّةٌ كه بنا كرده و مستحكم گردانيده شده است بلا قصور و اعوجاج تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ميرود از زير آن غرفها جويهاى بهشت كه وعده داده شده است اين غرفه و انهار باهل ايمان وَعْدَ اللَّهِ وعده دادن خدا يعنى وعدهء حق تعالى است بايشان لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعادَ خلاف نميكند خداى وعدهء خود را پس البته محقق الوقوع باشد و تخلف آن از قبيل محالست ابو سعيد خدرى از حضرت رسالت روايت كند كه چون اهل بهشت درآيند از بالاى سر خود غرفهاى بينند بعد مسافت ميان ايشان به آن غرفه چون بعد زمين باشد به آسمان و اهل آن بمثابهء ستارهء درخشنده گفتم يا رسول اللّه اين منازل انبياء باشد فرمود كه منازل اهل مراتب درجات صالحان امة من باشد و بعد از ذكر دعوة مردمان بتوحيد در بيان دلايل وحدة ميفرمايد كه . أَ لَمْ تَرَ آيا نمىبينى خطاب بحضرتست و مراد جميع مكلفين‌اند و استفهام براى