صورتي كه كشتن به جهت دفع اذيت باشد كفاره ندارد . ( 194 ) : در راهى كه ملخ زياد است ، بايستى محرم راه خود را كج كند كه آن را نكشد . واگر نتواند اين كار را بكند كه خواه ناخواه ملخ پايمال شود در صورتي كه متعمد نباشد ، مانعى ندارد . ( 195 ) : اگر جماعتى در كشتن شكارى شركت كردند بر هر يك كفاره مستقلى هست . ( 196 ) : محرمى كه شكارى كرده وآن را بخورد بنابر احتياط واجب بايد دو كفاره دهد ، بلكه دو كفاره وقيمت آن را بدهد . ( 197 ) : كسى كه شكارى همراه دارد وداخل حرم شود بايد آن را رها كند واگر رها نكرد تا اين كه شكار مرد بايد كفاره بدهد . بلكه بنابر احتياط لازم چنانچه قبل از احرام شكار كرده به مجرد محرم شدن بايد شكار را رها كند ، هر چند داخل حرم نشده باشد . ( 198 ) : در وجوب كفاره براي كشتن شكار وخوردنش ، فرقى نيست بين اين كه عمدا باشد يا سهوا ، بلكه اگر حكم را هم نمىدانسته بايد كفاره بدهد . ولى اگر چند نفر شريك باشند در شكار بدون تعمد ، يك كفاره كفايت مىكند ، ولى در صورت عمد بر هر كدام يك كفاره واجب است . ( 199 ) : به تكرار شكار كفاره نيز مكرر مى شود ، خواه شكار از