أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني

75

تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )

نماز كنندگان أمّت محمّد دادم ، فرشتگان گويند : ثواب اين نماز بنمازكنندگان « 1 » أمّت محمّد داديم ، حقّ تعالى گويد : بر من سخاوت ميكنيد و من اولىترم بجود و سخاوت شما را گواه كردم « 2 » كه گناهكاران أمّت محمّد را بيامرزيدم آنگه پراكنده شوند تا بآدينهء ديگر . ابن عبّاس گفت كه : در بهشت حورئى است نام او « لعبه » فضل او در حسن بر ديگران چون فضل ماه باشد بر ديگر ستارگان ؛ چون روز آدينه باشد حور العين فرود آيند و بر كرسىهاى درّ و جواهر نشينند و تسبيح و تهليل ميكنند تا آنگه كه مردم از نماز ديگر فارغ شوند نورى از زير عرش پديد آيد گويند : اى رضوان اين چه نور است ؟ - گويد كه : اين لعبه است ؛ او ميآيد و هفتاد حورى بر راست وى حلّى وى بر گرفته ، و هفتاد بر چپ او حلل وى برگرفته ؛ و هفتاد در پيش وى مجمرها بر دست عود مىسوزند و هفتاد از پس وى ميآيند گيسوهاى وى بر دست گرفته ؛ بيايد و بر سرير خود نشيند و آن سريرى باشد از نور و آواز بردارد بتسبيح و تهليل تا نماز ديگر چون نماز ديگر بكند برخيزد و جامه از ساق بر گيرد اين حوريان گويند : جامه بساق فروكش « 3 » كه اگر اهل دنيا بر حسن تو مطّلع شوند از شوق تو بميرند آنگه گويند : ما را بگوى تا تو كرائى ؟ - گويد : من آن بنده را كه وى اوّلين كسى بود كه روز آدينه در مسجد رود و آخرين كسى بود كه بيرون آيد ، و چون به خانه آيد عادت او اين باشد كه ديگر آدينه همچنين كند . [ سوره الجمعة ( 62 ) : آيات 10 تا 11 ] فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 10 ) وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ( 11 ) خداى تعالى چون بيع حرام كرد روز آدينه در وقت آنكه مؤذّن بانگ نماز

--> ( 1 ) - در بعضى نسخ : « نمازكنان » . ( 2 ) - در بعضى نسخ : « گرفتم » . ( 3 ) - در بعضى نسخ : « فروكن » .