ايشان سرد گردد . تا مراد به اين آيت و آنچه بر عقب اينست كيست و در حقّ كه آمده است ؟ اتّفاق أهل البيت و جملهء مفسّران است إلّا قتاده كه اين آيات در حقّ أمير المؤمنين على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام آمده است ؛ از جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام روايتست كه « 1 » بنزديك فاطمه عليها السّلام اندكى جو بود آن را آس « 2 » كردند و از آن عصيدهء « 3 » ساختند چون در پيش بنهادند مسكينى آمد و گفت : رحمكم اللّه ؛ علىّ بن أبى طالب برخاست و ثلثى بوى داد ؛ هم در زمان يتيمى آمد و گفت : رحمكم اللّه ، أمير المؤمنين على عليه السّلام ثلثى ديگر بوى داد ؛ پس از وى اسيرى آمد و گفت : رحمكم اللّه ، امير المؤمنين على عليه السّلام آن ثلث كه باقى بود بوى داد و از آن هيچ نچشيدند خداى تعالى در حقّ ايشان اين آيات فرستاد . و در اين آيت داخل باشد هر مؤمنى كه مثل فعل ايشان كند رضاى خداى تعالى را . ثعلبى كه مفسّر است و امام أصحاب حديث ؛ به چند روايت بياورده است از

--> ( 1 ) - اين حديث را ابو الفتوح ( ره ) نقل نكرده است ليكن آن را علىّ بن ابراهيم در تفسير خود آورده طبرسى ( ره ) در مجمع البيان و همچنين محدّث كاشانى در صافى و سيّد هاشم بحرانى ( ره ) در برهان و ملا فتح الله ( ره ) در منهج الصادقين از تفسير علىّ بن ابراهيم نقل كرده‌اند و نصّ عبارت علىّ بن ابراهيم ( ره ) اين است كه : « قال علىّ بن إبراهيم : حدّثنى أبى ، عن عبد اللّه بن ميمون القدّاح ، عن أبى عبد اللّه ( ع ) قال : كان عند فاطمة شعير فجعلوه عصيدة فلمّا أنضجوها و وضعوها بين أيديهم جاء مسكين فقال : رحمكم اللّه أطعمونا ممّا رزقكم اللّه ، فقام علىّ و أعطاه ثلثها ، فلم يلبث أن جاء يتيم فقال اليتيم : رحمكم اللّه أطعمونا ممّا رزقكم اللّه ، فقام على و أعطاه الثلث الثانى ، ثم جاء أسير فقال الاسير : رحمكم اللّه أطعمونا ممّا رزقكم اللّه ؛ فقام علىّ و أعطاه الثلث الباقى و ماذا قوها فأنزل اللّه هذه الاية : [ وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً ( إلى قوله ) وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً ] فى أمير المؤمنين ( ع ) ؛ و هى جارية فى كلّ مؤمن فعل مثل ذلك بنشاط فيه للّه عزّ و جل » ، شيخ عاليمقدار طبرسى ( ره ) در مجمع البيان در اينجا داد سخن را داده است و همچنين ساير مفسّران ما رضوان اللّه عليهم مانند فيض ( ره ) در صافى و ملا فتح اللّه ( ره ) در منهج الصادقين و غير ايشان از مفسّران شيعه در تفاسير خود بتفصيل بيان اين مطلب پرداخته‌اند . فمن شاء فليراجعها . ( 2 ) - در بعضى نسخ : « آرد » ؛ و در برهان قاطع گفته : « آس بر وزن طاس مطلق آسيا را گويند خواه بدست گردانند و خواه به آب و خواه بچاروا و آن سنگى است مدوّر و مسطّح و نرم‌شدن و خردگرديدن دانهء گندم و جو را گويند در زير آسيا » . ( 3 ) - در غياث اللغات گفته : « عصيده بر وزن قصيده نوعى از حلواست از منتخب » ابن الاثير در النهاية گفته : « فى حديث خولة : فقرّبت له عصيدة ؛ هو دقيق لتّ بالسّمن ثمّ يطبخ » .