سورة التحريم مدنيّة و هى اثنتا عشرة آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره التحريم ( 66 ) : آيات 1 تا 2 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 1 ) قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِكُمْ وَ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ( 2 ) سورهء تحريم اين سوره مدنى است بقول عبد اللّه عبّاس و ضحّاك و دوازده آيت است « 1 » . از رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت است كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى وى را توفيق دهد تا توبهء نصوح كند . در سبب نزول اين آيت خلاف است بعضى گفتند : سبب آن بود كه رسول ( ص ) روزها قسمت كرده بود ميان زنان ؛ يك روز نوبت حفصه بود حفصه گفت : يا رسول اللّه مرا دستور باش تا بخانهء پدر روم كه مرا باوى كارى هست ؟ - رسول ( ص ) ويرا دستورى داد ؛ او برفت ، رسول ( ص ) كس فرستاد و كنيزك خود را ماريهء قبطيّه كه مادر ابراهيم بود كه ملك اسكندريّه بهديّه بوى فرستاده بود او را حاضر كرد در خانهء حفصه و با او خلوت كرد ، حفصه باز آمد در سرا بسته بود بر در بنشست تا رسول ( ص ) بيرون آمد و عرق از روى وى ميرفت « 2 » حفصه بگريست و گفت : يا رسول اللّه كنيزك را بخانهء من آوردى و با او خلوت ساختى در حجرهء من بنوبت من و حرمت من نگاه نداشتى و با ديگر زنان اين نكردى ، رسول ( ص ) گفت : خاموش باش اين كنيزك من است و حلال است مرا ؛ من او را بر خود حرام كردم براى رضاى تو ؛ و ليكن سرّى است مرا بنزديك تو با هيچ كس مگوى

--> ( 1 ) - ابو الفتوح ( ره ) گفته : « اين سوره مدنى است در قول عبد اللّه عباس و ضحاك و جز ايشان ، و دوازده آيت است بلاخلاف ، و دويست و چهل و هفت كلمه است ، و هزار و ششصد حرف است » . ( 2 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « ميريخت » ؛ و آن بهتر است .