استثناء « اللمم » متصل است يا منقطع ؟ 267 اقوال در معنى « لمم » 268 ترجمه والبى 268 معنى « فينه » 268 دو شعر از ابو نواس 269 نهى از تفاخر بطاعت در ميان مردم 270 حديث عجيبى از امير المؤمنين عليه السّلام 270 فريب دادن برادر رضاعى عثمان او را 271 ترجمهء عطاء بن يسار 272 كسى گناه كسى را بر نميدارد 273 ترجمهء عطاء بن السائب 273 خدا چرا ابراهيم را « و فى خواند » 274 خواندن عبد اللّه طاهر حسين فضل را براى حل مشكل خود 275 بيانات حسين در حل اشكالات عبد اللّه 276 معنى « الا ما سعى » 277 خنده و گريه و تعريف و سبب او 278 اقوال در گريانيدن و خندانيدن خدا 280 « شعرى » دو ستاره است 281 معنى « اقنى » 281 چرا خزاعه و ابو كبشة « شعرى » را پرستيدند 282 الشعرى العبور و الشعرى الغميصاء 282 تفسير مؤتفكات و اسامى چهار شهرستان لوط 283 ضبط دقيق كلمهء « سدوم » 284 معنى « كاشفه » 284 تفسير « سامدون » 285 فضيلت گريه 285 فضل قرائت سورهء قمر 286 معجزه شق القمر 287 حراء نام كوهى است 287 چرا كفار پيغمبر را « سحر مستمر گفتندى » 288 قرآن حكمت بالغه و موعظت ناجعه است 288 حال منكران پيغمبر وقت خروج از قبر 289 اشاره بقصهء نوح عليه السّلام 290 صفت طوفان نوح 291 قرارگاه كشتى نوح پس از طوفان 292 دعوت بپند گرفتن و عبرت 293 شئامت چهار شنبه آخر ماه 294 صفت بادى كه عاديان را هلاك كرد 295 وجه تشبيه قوم عاد بتنه‌هاى درخت 295 طرفى از قصهء ثمود 296 چرا قيامت را فردا خوانند 297 اشقياى اولين عاقر ناقهء صالح 297 معنى « الهشيم المحتظر » 298 وجه تكرار برخى از آيات قرآن مجيد 299 نپذيرفتن قوم لوط انذار وى را 300 نزول عذاب بر قوم لوط 301 مراد از « سيهزم الجمع » روز بدر بوده 302 خدا هر چيز را بر طبق حكمت و مصلحت آفريده 303 چشم زخم را در معنى « لمح البصر » نيز به كار مىبرند 304 تفسير « مقعد صدق » 305 مصاحبهء حضرت موسى با فقيرى 306 دوستان پيغمبر و امام در بهشت در جوار ايشان خواهند بود 307