ايشانراست از خداى آمرزش و روزى بزرگوار يعنى بهشت و آنان كه سعى كردند در ابطال آيات ما يا خود تقدير كردند كه ما را عاجز گردانند ، يا از ما فايت گردند دور گذرند ايشانند كه ايشانراست عذابى از عذاب رنجاننده . [ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 6 تا 9 ] وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ( 6 ) وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ ( 7 ) أَفْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَمْ بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ ( 8 ) أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ( 9 ) مىبينند و مىدانند آنان كه ايشانرا علم داده‌اند يعنى صحابهء رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا مؤمنان اهل كتاب چون عبد اللّه سلام و اصحابش كه آنچه به تو فرستاده شد از خداى تو يعنى قرآن ؛ آن حقّ است و راه مينمايد اين قرآن به راه خداى كه عزيز است و ستوده و آن راه طريق اسلام است ، و گفتند آنان كه كافر شدند بر سبيل استهزا كه : اى « 1 » شما را راه نمائيم بر مردى كه شما را خبر ميدهد كه چون بميريد و در خاك پوسيده شويد و پاره پاره گرديد و ريزيده گرديد شما را ديگر باره باز آفريده و در خلق نو باشيد و به آن مرد رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خواستند [ أَفْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً ] اى « 2 » دروغ و افترا كرد بر خداى عزّ و جلّ يا خود با او جنونى و ديوانگئى هست و آن ديوانگى وى را بر اين ميدارد ؟ ! خداى تعالى گفت : نه ، ازين معنى هيچ در وى نيست بل آنان كه بآخرت ايمان نمىآرند در و عذاب هلاك دورند ؛ چون عذاب از لوازم ضلالتست

--> ( 1 ) در بعضى نسخ : « آيا » . ( 2 ) يعنى آيا .