بانواع ثمار در هر ثمره هر طعمى كه او خواهد و جويهاى روان از آب و شير و مى و انگبين و اين منافع و ثواب جزاى نيكو كاران است . و چون ذكر اهل كتاب كرد از مؤمنان و كافران و آنچه ايشان را خواهد بود از ثواب و عقاب ذكر كافران و مكذّبان كرد و گفت : آنان كه كافر شدند برسالت و نبوّت رسول صلّى اللّه عليه و آله و بدروغ داشتند آيات ما را كه قرآن است اين جماعت اصحاب دوزخ و ملازمان آتش‌اند اوّل بر تفصيل گفت و اين بر سبيل عموم تا ايشان و جز ايشان داخل باشند در آن وعيد و ديگران را نيز لطف باشد . [ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 87 تا 88 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( 87 ) وَ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالاً طَيِّباً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ ( 88 ) چون رسول صلّى اللّه عليه و آله صحابه را وصف قيامت كرد و اهوال او و دوزخ و عقاب او و شدّت او بر گناه كاران ، جمعى از صحابه بيامدند و در سراى عثمان مظعون بنشستند و اتّفاق كردند بر آنكه بروز روزه نگشايند و بشب هيچ نياسايند و بر بستر نخسبند و گوشت نخورند و پلاس پوشند و دنيا بكلّى ترك كنند و گرد زنان نگردند و خويشتن را خصىّ كنند اين خبر برسول صلّى اللّه عليه و آله رسيد برخاست و بخانهء عثمان مظعون رفت ايشان از آنجا رفته بودند بازگشت چون عثمان باز آمد زنش گفت : كه رسول صلّى اللّه عليه و آله آمده بود او با آن جماعت پيش رسول صلّى اللّه عليه و آله رفتند رسول ايشان را گفت : اينكه از شما گفته‌اند راست است ؟ - گفتند : بلى يا رسول اللّه و ما جز خير نخواستيم ، رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت : مرا آن نفرموده‌اند ، بدانيد كه نفس شما را بر شما حقّى هست حقّ او را رها مكنيد روزه داريد و روزه گشائيد و طعام خوريد و نماز كنيد و بخسبيد كه من گاه روزه دارم و گاه ندارم و نماز كنم و بخسبم و گوشت بخورم و با زنان خلوت كنم و سنّت و طريقهء من اينست آنگه گفت : و من رغب عن سنّتى فليس منّى ، و هر كه از سنّت من رغبت بگرداند از من نيست ، آنگه قوم را جمع كرد و خطبه كرد و گفت : ما بال اقوام چه بوده است گروهانى را كه زنان بر خود حرام كردند و طعامها و طيبها و ساير لذّات امّا من شما را نميفرمايم كه چون زهّاد ترسايان باشيد چه از دين من ترك لحم و تحريم زنان نيست و نه اتّخاذ صوامع