ذريّة ابراهيم ، خداى تعالى ما را كه فرزندان ابراهيميم برگزيد ، اوس گفت : ما نيز از فرزندان اوئيم و زنگيان و نوبيان از فرزندان حام بن نوح‌اند و اينان دو پيغمبر مرسل بودند على عليه السّلام برفت و رسول را خبر داد از آنچه رفته بود ميان ايشان ، رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : و اللّه لا ازجره الّا بالوحى ، بخداى كه من زجر او جز بوحى نكنم در حال جبرئيل آمد گفت : خدايت سلام مىرساند و اين آيت آورد [ قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ ( تا اينجا كه ) وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ] صادق گفت : در تفسير آيت : فرمان بريد خدايرا در آنچه فرمود و طاعت رسول داريد در آنچه مؤكّد كرد بر شما پس اگر برگرديد از ولايت ما خداى دوست ندارد كافرانرا بآياتى كه در حقّ ماست خداى آدم را و نوح را برگزيد از بهر ولايت و فرزندان ايشانرا برگزيد و آل ابراهيم و آل عمران را برگزيد بر اوس تيمى و مخالفانرا تا اين نبايد گفت : از ظاهر عدول كردند و گفتند : مراد بآل ابراهيم خود ابراهيم است و بآل عمران خود عمرانست ظاهر قرآن رها ميكنند از بهر آنكه تا نصب عداوت آل محمد عليهم السلام كرده باشند آدم را برگزيد كه ابو البشر است و نوح را كه شيخ الانبياء و اولو العزم است و مبعوث بكافّهء خلق ، و آل ابراهيم را كه محمّد است و در اخبار أهل البيت و تفاسير ايشان مراد بآل عمران علىّ بن ابى طالبست و عمران نام أبو طالبست در توراة پس اوّل گزيده از آل ابراهيم رسولست چنان كه انس بن مالك روايت كرد كه جماعتى از بنى كنده دعوى كردند كه رسول از ايشانست اين حديث برسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيد گفت : أنا محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب بن هاشم بن عبد مناف بن قصىّ بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لؤىّ بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر بن نزار بن معدّ بن عدنان بن ادّ بن أدد بن الهميع . بن بنت ابن سلامان بن قيدار بن اسماعيل بن ابراهيم ، و ما افترق النّاس فرقتين الّا جعلنى اللّه فى الخير منهما خرجت من ابوىّ من نكاح و لم أخرج من سفاح من لدن آدم حتّى انتهيت الى ابى و امّى ، مردمان به دو فرقه نشدند الّا كه من در بهينهء ايشان بودم و از هر پدر و مادر كه آمدم بنكاح آمدم بسفاح نيامدم از آدم تا بمادر و پدر خود آنگه گفت : بدانيد كه خداى تعالى آدم را برگزيد و از فرزندان ابراهيم اسمعيل را برگزيد و