گفتم : لا و اللّه لا أدخل فى نهى رسول اللّه ، بخداى كه من در نهى رسول خداى نروم مرا كه پيغمبر خداى گفت كه : شما امامان راه نماينده‌ايد پس ازو ؛ حليم‌ترين « 1 » مردمان‌ايد بكودكى و داننده‌ترين مردمانيد ببزرگى ، و گفت : ايشان را چيزى مياموزيد كه ايشان از شما عالمتر باشند ، محمّد باقر عليه السّلام گفت : صدق جدّى رسول اللّه ، من اين مسئله بهتر از تو دانم و لقد أوتيت الحكم صبيّا ، را بكودكى حكمت داده‌اند ؛ كلّ ذلك بفضل اللّه علينا و بركته . رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است : من أطاع عليّا فقد أطاعنى و من أطاعنى ؛ فقد أطاع اللّه ، و من عصى عليّا فقد عصانى ؛ و من عصانى فقد عصى اللّه ، و اين دليلى است بر آنكه [ أُولِي الْأَمْرِ ] على است و فرزندان او عليه السّلام ، آنگه حقّ جلّ جلاله چون بطاعت خويش و رسول و اولى الامر فرمود گفت : اگر منازعت كنيد در چيزى و شما را خلاف افتد در آن آن را ردّ كنيد با خداى و رسول او ، ردّ با خداى با كتاب او باشد و ردّ با رسول با ملّت و شريعت او باشد ، و ردّ با ائمّهء معصومين ردّ با رسول خداى باشد چنان كه در ديگر آيت گفت : « وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ » براى آنكه ايشان نائبان رسول و حافظان شريعت‌اند و معصوم‌اند قول ايشان حجّت باشد اگر بخداى و بروز بازپسين ايمان داريد يعنى هر كه بخداى ايمان دارد چيزى را كه درو خلاف بود جز از كتاب خداى و سنّت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم طلب ندارد اين بهتر است يعنى ردّ با خداى و رسول او و نيكوتر است بتأويل زجّاج گفت : آن تأويل كه از خداى و رسول باشد بهتر باشد از تأويلى كه از تلقاء نفس خويش كنى يعنى أحسن تأويلا من تأويلكم . اين آيت دليل است بر بطلان قياس و آنكه گويند : ردّ با خداى و رسول وقتى بود كه منازعت بود و چون منازعت نبود واجب نباشد از جهت دليل الخطاب گويند و اين باطل است بنزديك بيشتر اهل علم . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 60 تا 61 ] أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالاً بَعِيداً ( 60 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً ( 61 ) استفهام مىكند بر سبيل تعجّب و ميگويد : نبينى اى محمّد آنانرا كه دعوى ميكنند

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح : « حكيم‌ترين » .