نه راه كسانى كه خشم گرفته‌اى بر ايشان چون جهودان كه « غضب اللّه عليهم و لعنهم » و نه راه كسانى كه گمراه شده‌اند چون ترسايان كه « قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ » غضب از خداى تعالى ارادهء مضرّت و عقاب باشد بغيرى ؛ و رضا ارادهء خير و ثواب بود و هر دو از باب اراده بود ، « مغضوب عليهم » جهودانند « و ضالّين » ترسايانند نزديك جمهور مفسّران بدان آيت كه گفته شد ، و نيز روايت كرده‌اند كه رسول صلى اللّه عليه و آله در وادى القرى با جهودان كارزار ميكرد مردى گفت : يا رسول اللّه اينان كه‌اند كه با تو كارزار ميكنند ؟ - گفت : الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ ، گفت : آن ديگران كه‌اند ؟ - و اشارت بترسايان كرد گفت : هم الضالّون . و روا نيست آمين گفتن در آخر الحمد در نماز ، و اگر گويد نمازش باطل باشد باجماع اهل البيت عليهم السلام و طريقهء احتياط هم اين اقتضا مىكند از بهر آنكه آنان كه جايز ميدارند ميگويند كه : مستحبّ است اگر نگويند نماز باطل نميشود ، ديگر از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله روايت است كه او گفت : انّ هذه الصلاة لا يصلح فيها شىء من كلام - الآدميّين ؛ و باتّفاق اين كلام نه كلام خداست پس ترك بايد كردن ازين وجوه .