و وجه سيم احزاب بمعنى قوم نوح و قوم عاد و ثمود و قوم فرعون و قوم لوط و اصحاب ايكه بود يعنى قوم شعيب چنان كه در سورة ص ( 13 ) گفت : « كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ أُولئِكَ الْأَحْزابُ » و در سورة المؤمن ( 30 ) گفت : « وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ » يعنى مثل عذاب الامم الخالية . و وجه چهارم احزاب بمعنى قبيلهء ابو سفيان بود كه روز خندق با پيغامبر عليه السّلام كارزار همى كردند چنان كه در سورة الاحزاب ( 20 ) گفت : « يَحْسَبُونَ الْأَحْزابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَ إِنْ يَأْتِ الْأَحْزابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بادُونَ فِي الْأَعْرابِ » يعنى ابا سفيان و قبيلته . اخ - بدان كه اخ در قرآن بر پنج وجه باشد : وجه نخستين اخ بمعنى برادر نسبى بود از مادر و پدر چنان كه خداى در سورة المايده ( 30 ) گفت : « فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ » يعنى اخاه لابيه و امّه . و جايى ديگر ( 31 ) گفت : « فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي » و در سورة النسا ( 11 ) گفت : « فَإِنْ كانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ » . و وجه دوم اخ نه بمعنى برادر نسبى بود بلكه بمعنى خويشى و هم شهريى بود چنان كه در سورة هود ( 50 ) گفت : « وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً » و هم درين سورة ( 61 ) گفت : « وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً » و هم درين جا ( 84 ) گفت : « وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً » يعنى اخوانهم لا من وجه الدين و النسب بل من وجه البلديّة او القرابة . و ازين معنى در قرآن بسيارست .