صورتهاى « حبش » و « حسن » و « حسين » درآمده و لقب او را « شرف الدين » و « جمال الدين » و « كمال الدين » ذكر كرده‌اند . دربارهء كنيه و نسبت او اختلافى موجود نيست و در همه‌جا كنيه‌اش « ابو الفضل » و نسبتش « تفليسى » ذكر شده و چون وجوه قرآن از روى خط مصنّف انتساخ شده درست‌ترين سند براى نام و نام پدر و نام جدّ و كنيه و نسبت او مىباشد و درين كتاب از او بعنوان « شيخ اديب » ياد شده زيرا كتاب جنبهء ادبى دارد و در كتب طبّى او از او بعنوان « حكيم » و « متطبّب » ياد شده است . از حبيش آثار متعدّدى به فارسى و عربى باقى مانده است ، آثار فارسى او از جهت خصايص لغوى و صرفى و نحوى داراى اهميّت است . فهرست آثار او كه نام آنها در فهرست‌ها و كتابها و در نسخه‌هاى آثار وى ديده شده بقرار زير است : 1 - اختصار فصول بقراط ( رسالهء نهم از مجموعهء رسائل طبيه ) مجموعهء رسائل طبيه محتوى 9 رساله است كه در شهر گلستان از بلاد اران قفقاز در سالهاى 738 و 739 نوشته شده و اكنون در كتابخانهء دانشگاه پرينستون امريكا ( صفحه 347 فهرست عربى شمارهء 1108 ) موجود است . 2 - اصول الملاحم - ملحمهء دانيال . 3 - اودية الادوية ؛ الادوية المفردة و كيفية أخذها و صيغتها