بگذرد اگرچه واقعهء سخت عظيم است بددل نبايد بود . گفتم كه مگر صيد كنم با دامم * صيد آمد و برد مر مرا با دامم هر آن كو سر نهد او بر سرآمد * خودافكن با همه عالم برآمد از حق بياموزيد كه لطفش بر مثال خاتون خوش‌لطيف است كنيزكان پيش كرده است هركه به كنيزك فرود آيد خاتون پرده فروكشيد كه همان‌جا باش اى دون همّت همّت بايد كى عالى باشد و مرد هر چيزى را چنان بيند كه ويست و مىگويد كه : « ارنا الاشياء كما هى » 102 و چون روشنى و ذوق ديد شكر كند و در طلب و نياز بيفزايد كه لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ « 1 » [ 1 ] همچنانك نعمت ستور را بهر [ 2 ] قوّت نفس امّاره از كاهدان [ 3 ] مىفرستد نيز از بهر قوت [ 4 ] و قوّت دل نفس مطمئنّه را از زعفران‌زار سينه اوليا مىآيد كه اگر زعفران‌زار نيست رخ زعفرانى چرا دارد اكنون همچنانك از بهر مركب پادشاه كه ترا عطا داده است و از بهر علف وى شكر [ 5 ] مىبايد چون شكر گويى در تزايد آيد ( كه لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ « 1 » ) [ 6 ] و چون كفران آرى به عذاب درمانى [ 7 ] كه ( وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ ) [ 6 ] إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ « 1 » و آن فرقت بود كه الفرقة عذاب . 103 فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ « 2 » چون از دريا به كرانه افتد آفتاب [ 8 ] درو اثر كند

--> ( 1 ) - سل : عبارت بين ( ) افتاده است . ( 2 ) - سل : از بهر ( 3 ) - سل : كهدان دنيا ( 4 ) - سل : قرب ( 5 ) - سل : شكرها ( 6 ) - اصل : ندارد . ( 7 ) - سل : در عذاب مانى ( 8 ) - سل : طلوع آفتاب ( 1 ) - قرآن كريم ، ابراهيم / 7 ( 2 ) - قرآن كريم ، المائدة / 6