بردار ز كام خويش يك بار دو گام ص 102 خاكست نقش دنيا پاك است نقش دين * خاكى همىفروشم پاكى همىخرم ص 53 ح ، 141 ، 181 هر لحظه ز عشق در سجودى دگرم * وز لوح وجود گرد جودى دگرم دستى كه من از وجود خود گم شده‌ام * گر زنده‌ام اكنون بوجودى دگرم ص 10 ح ، 112 من خود چو اسير در غمان خويشم * تو نيز بيامدى نشستى پيشم ص 37 گفتم كه مگر صيد كنم با دامم * صيد آمد و برد مر مرا با دامم ص 43 گويند مرا كه دل ز مهرش بركن * خوش مىگويى نكوست مىنتوانم ص 30 با تو من خوب و زشت را چه كنم * چون تو هستى بهشت را چه كنم ص 18 شكر ايزد را كه ما از خود رهايى يافتيم * در جوار حضرت حق آشنايى يافتيم