خوبت از روى لفظ مىگويم * ورنه رويت ز خوب خوب‌تر است ص 45 دام بلاست آنچه تو مىخوانيش دلست * ديك هواست آنچ تو مىخوانيش سرست ص 18 ح ، 120 كمال عاشقى درد و نياز است * چه جاى خواجگى و كبر و ناز است ره عشاق را پايان نباشد * كه عاشق در دو گيتى سرفراز است ص 30 هرك را جان عزّ لبّيك است * نامه بر نامه پيك بر پيك است ص 82 در جهانى كه عقل و ايمانست * مردن جسم زادن جانست ص 17 ح ، 119 جويى كه در او آب بود جوى آنست ص 37 اين را گُم كن اگر تو آن مىطلبى * كاين گم شدنت دليل آن يافتنست ص 24 مردن خلق زندگى دينست * هرچه گفتند سرّ آن اينست ص 17 از جان برون نيامده جانانت آرزوست ص 28 ح ، 126