و اين بيت از ويس و رامين فخر الدّين اسعد گرگانى : هر آن كو زاغ باشد رهنمايش * به گورستان بود پيوسته جايش امثال و حكم دهخدا ، طبع طهران ، ج 1 ، ص 94 و فرمودهء مولانا در مثنوى : جان كه او دنبالهء زاغان پرد * زاغ او را سوى گورستان برد مثنوى ، طبع طهران 1307 ، ص 358 و بعضى آن بيت را بدين‌گونه روايت كرده‌اند : اذا كان الغراب دليل قوم * فبشّرهم سبيل الهالكينا امثال و حكم دهخدا ، ج 1 ، ص 93 ( 148 ) - ، س 7 ، لا رهبانيّة فى الاسلام : حديث نبوى است و تمامش چنين است : لا زمام و لا خزام و لا رهبانيّة فى الاسلام و لا تبتّل و لا سياحة فى الاسلام . فيه ما فيه ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 283 ( 149 ) - ، س 11 ، هرچه بينى الخ : از حكيم سنايى است و در ديوان وى ( طبع طهران 1320 ، ص 376 ) بدين صورت آمده است : هرچه بينى جز هوا آن دين بود بر جان نشان * هرچه يا بى جز خدا آن بت بود درهم شكن