صحبت برهان محقّق را دريافته و معانى و بيان غريب و نادر خود را مرهون افاضات و داد برهان دين محقّق شمرده و شمس الدين افلاكى با وجود آنكه فصلى مشبع در احوال و كرامات او ترتيب داده به هيچ‌روى بوجود اين كتاب و نسبت آن بسيّد برهان الدّين محقّق اشارتى نكرده‌اند . و با اندك تأمّل روشن مىگردد كه اين شبهه را نيز چنان قوّتى نيست كه با ادلّه و قرائن مذكوره دربارهء صحّت انتساب اين كتاب بسيّد برهان الدّين محقّق معارضه تواند كرد زيرا هيچيك از اين كسانى كه شرح حال مولانا و ياران وى را نوشته‌اند درصدد احصاء آثار مشايخ و ياران مولانا و حتّى آثار خود وى نيز نبوده‌اند و فىالمثل از مقالات شمس و مجالس سبعه و مكتوبات مولانا و فيه ما فيه ياد نكرده‌اند و تنها سلطان ولد يك جا از فيه ما فيه بنام « معارف » ياد كرده و شمس الدّين افلاكى چند نوبت معارف بهاء ولد را ذكر نموده و سلطان ولد بدان در هيچ مورد اشارتى ننموده است . بلكه از گفتهء سلطان ولد در وصف برهان محقّق بكمال وضوح استفاده توان كرد كه سيّد برهان الدّين داراى بيانى مؤثّر و دل‌انگيز بوده و در ايراد سخن و نكته‌هاى لطيف از اولياء پيشين و عارفان گذشته سبق مىبرده است اينك گفتهء سلطان ولد : اين معانى و اين غريب بيان * داد برهان دين محقّق دان