پنجم : افلاكى از قول شيخ صلاح الدّين زركوب روايت مىكند كه : حضرت سيّد ياران را وصيّت مىفرمود كه اگر هيچ طاعتى و عبادتى نتوانيد كردن اللّه اللّه روزه را مهمل مگيريد و هماره به تجوّع شكم و توجّع الم حريص باشيد كه بهتر از روزه داشتن طاعتى نيست و خلاى شكم كلند ينابيع حكم است چه از باطن فاطن انبياء و اولياء ينابيع حكم از بركت جوع و روزه به جوش آمده است ، امّا بتدريج بايد و مرد سالك ناسك را به منزل مقصود موصل‌تر از مركب روزه هيچ نيست و دعوات اهل روزه مستجاب و مقبول است و در حضرت عزّت اثرهاى عظيم دارد و كليد خزائن حكمت است . ( مناقب افلاكى ، ص 66 ) و قطع نظر از تكلّفات افلاكى ، اين مطلب را بعينه در معارف برهان محقّق ( طبع حاضر ، ص 20 ) توان ديد . ششم : مصنّف از مريدان و معتقدان مولاناى بزرگ بهاء الدّين ولد بوده چنان كه از صفحات 21 ، 24 ، 62 ، 67 ، ( طبع حاضر ) پديدار است و مولانا جلال الدّين را بعهد جوانى و پيش از وصول بمراتب عاليهء روحانى و معنوى همنشين و مصاحب بوده است چنان كه از صفحهء ( 24 ) متن حاضر معلوم مىگردد و بفخر الدّين رازى نظر خوب نداشته است بقرينهء آنچه در صفحهء ( 11 ) مىخوانيم و از مجموع آنچه گفتيم مىتوان انتساب اين كتاب را بسيّد برهان الدّين محقق ترمدى تأييد نمود . هفتم : به شهادت مولانا سيّد برهان الدّين شعر سنايى را در سخن بسيار مىآورده است و در متن حاضر روىهم‌رفته درصد و پنج مورد شعر فارسى