بر ارواح حيوانى حكم كردن گيرد و چون محمّد طبقات آسمان را بمعراج دريدن گيرد و گذشتن و امثال اين را شمار نيست چون همه را مأمور و بندهء حق دانستند و آمر كلّ حق را ديدند همه مسخّر ايشان بودند و ايشان مسخّر حق . قوله تعالى لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ ابن عطا گويد : « چون 240 برسيد مصطفى عليه السّلام به درخت سدرة المنتهى كه بالاى عرش است و مقام و آشيانهء جبرئيل است [ آ ] نجاش بگذرانيد جبرئيل كه همراه او بود قدم بازكشيد گفت : « يا اخى جبرئيل مرا رها كردى درين موضع باهيبت تنها » حق تعالى عتاب فرمود و ندا آمد كه : « درين دو سه گام با او چنين الفت گرفتى كه بىاو زاريدن گرفتى ؟ » مراد ازين گناه كه ليغفر لك اللّه آن گناهست يعنى از تو آن الفت را پاك كرديم و از غير تو مستغنى كرديم . ابن عطا مىگويد : 241 « اوليا و انبيا را به گناه يا زلّت مبتلا كرد به حضرت ناليد بدانك [ 1 ] ايشان را بيامرزيد و عفو كرد امّا مصطفى را عليه السّلام به غطايى از آن حالت مستور داشت كه لابه كند براى گناهى كرده بلك پيشين و پسين را عفو كرد نام نابرده كه آن گناه چيست » غرض ازين مرتبت محبّتست كه بالاى ديگران بود . ابن عطا گفت كه : « بخشيديم 242 به تو گناه مقدّم را يعنى زلّت آدم را و مؤخر [ 2 ] را يعنى گناهان امّتت را كه اميد به تو دارند كه رهبر ايشانى مقصود

--> ( 1 ) - ظ : ناليدند آنگه ( 2 ) - اصل : ماخر