( 2252 ) 322 / 12 « وقت ظهور » . در دستنوشت بجاى « وقت » ، تنها « و » بوده و ( ظ . ) با قلمى ديگر ، چيزى شبيه « وقت » شده است . ( 2253 ) 322 / 21 « و جاء بكم » . « در دستنوشت : « و قد جا بكم » . ( 2254 ) 322 / 21 « آبذانى » . « آبدانى » : مخفّف آبادانى : شأني ز آبدانى عالم كناره كرد * چندانكه در جهان خرابش نديد كس شأني ( لغتنامهء دهخدا ) . ( 2255 ) 322 / 25 « تحريش » . مقرى بيهقى در تاج المصادر ( ج 2 ، ص 563 ) گويذ : « التّحريش : بر يك ديگر آغاليدن » . ( 2256 ) 323 / 20 « سؤال كرد » . چنين است در دستنوشت - به صورت مفرد . ( 2257 ) 324 / 23 « تأتيهم » . در دستنوشت : « يأتيهم » . ( 2258 ) 325 / 15 « يوحى » . از جايگاههاى اختلاف قرائت است ؛ نگر : مجمع البيان ، ج 5 ، ص 411 . ( 2259 ) 326 / 11 « نشاة اولى » . چنين است در دستنوشت ؛ و ( ظ . ) ويژگى گونه‌اى آوايى است . ( 2260 ) 326 / 12 « پرى » . « پرى » را پيشينگان فراوان در معناى « جن » به كار برده‌اند . به عنوان مثال ، امير خسرو دهلوى گويد : هر چه به دهر آدميست و پرى * نيست مگر بهر پرستشگرى . ( ظ . نگرنده به : ما خلقت الجنّ و الإنس إلّا ليعبدون - قرآن ) . ( 2261 ) 326 / 13 « كذّبوا » . از جايگاههاى اختلاف قرائت است ؛ نگر : مجمع البيان ، ج 5 ، ص 412 و 413 . ( 2262 ) 327 / 1 « مقرّر » . در دستنوشت : « مقرّ » ( يا چيزى ماننده به اين ) . ( 2263 ) 327 / 4 « عليهم السّلام » . « السلام » در دستنوشت به خطّى جز خطّ متن افزوده شده است . ( 2264 ) 327 / 8 « بأسنا » . در دستنوشت : « بأسه » . ( 2265 ) 327 / 15 « يعنى عبره » . در دستنوشت : « يعنى عيره » .