« خورشت » را در ترجمهء « اكلة » آورده‌اند . ( 1828 ) 174 / 3 « . . . الكذب » . ال را به حدس افزوديم چرا كه جايگاهش - چون ماقبلش - ناخواناست . ( 1829 ) 174 / 4 « و آن قراءة امير المؤمنين است » . سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 454 . ( 1830 ) 174 / 11 « مبدّلى » . در دستنوشت : ميدّلى . ( 1831 ) 174 / 12 « و لقد سبقت . . . » . الصّافات / 171 تا 173 . ( 1832 ) 174 / 13 « انّا لننصر . . . » . غافر / 51 . ( 1833 ) 174 / 25 « بر رويى » . چنين است در دستنوشت ؛ معنا همان « بر روى » است . ( 1834 ) 175 / 6 « به تو ايمان » . اين جايگاه در ( عكس ) دستنوشت چندان روشن نيست و جز لبهء « ب » و نقطه‌اى از « ت » و « ن » خوانده نمىشود - البتّه اگر همينها را هم درست خوانده باشيم ! ( 1835 ) 175 / 15 « نزّل » . در دستنوشت : « انزل » . ( 1836 ) 175 / 19 « - فكفروا - » . در حقيقت افزودهء تفسيرى مصنّف ( ره ) - يا جز وى - بايد تلقّى گردد . ( 1837 ) 175 / 23 « زمانت » . « زمانة : برجاى ماندن . بر جاى ماندگى » ( از : لغتنامهء دهخدا ) . ( 1838 ) 176 / 10 « صادق گويذ - عليه السّلم - : . . . » . در دستنوشت جايگاه « نسوا ما » آسيب ديده ؛ متن به حدس و قياس ضبط شد . ( 1839 ) 176 / 15 و 16 « . . . « . . . بغتة » ايشانرا » . در دستنوشت ( بجاى « بغتة » ) : « تغتة » [ ! ] ( 1840 ) 176 / 19 « انّه قال » . سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 467 . ( 1841 ) 176 / 26 « شيبة » . در دستنوشت حرف پيش از واپسين ، يك نقطة در زير و دو نقطة بر بالا دارد كه دو نقطهء فرازين را به فتحه بدل كرديم ؛ باقى حركات نامها همه از دستنوشت است . ( 1842 ) 177 / 9 « تنقير » ( هر دو مورد ) . چنين است در دستنوشت ؛ در هر دو مورد « تنفير » صواب به نظر مىرسد .