قرائت مندرج در متن با قرائت مندرج در مصحف متداول تفاوت دارد . در بارهء اختلاف قرائت درين جايگاه ، نگر : مجمع البيان ، ج 1 ، ص 324 . خوراى ياد كردست كه « ئ » در « جبرئيل » و « ميكائيل » بدون « ء » كتابت گرديده و به كرسي بسنده شده . ( 1437 ) 109 / 21 و 22 « آنانرا كى نافرمانى كنذ » . چنين است در دستنوشت ، و - به ظاهر - مختصّه‌اى دستورى و كهن . ( 1438 ) 109 / 23 و 24 « و لو . . . نخزى » . طه / 134 . ( 1439 ) 110 / 5 « تحدّى كردى » . قاضى ابو عبد اللّه زوزنى گويد : « التحدّى : از كسى در خواستن كى با تو برابرى كند در كارى تا عجز او فرانماى [ ( فرانمايى ) ] » ( كتاب المصادر ، ص 830 ) . در المختار من صحاح اللّغة مىخوانيم : « تحدّيت فلانا إذا باريته في فعل و نازعته الغلبة » ( ص 95 ) . ( 1440 ) 110 / 6 « لا يأتون . . . ظهيرا » . الإسراء / 88 . ( 1441 ) 111 / 7 « شنآن » . در دستنوشت ، نون داراى سكون است - چنان كه در متن ما . اينجا از مواضع اختلاف قرائت است ؛ نگر : معجم القراءات القرآنيّة ، ج 2 ص 190 . قرائت مصحف متداول : « شنئان » . ( 1442 ) 111 / 10 و 11 « اليوم . . . دينا » . المائدة / 3 . ( 1443 ) 111 / 12 و 13 « اين آيت در غدير خم منزل شذ كى . . . » . در بارهء ماجراى غدير ، چندان محدّثان و متكلمّان و مفسّران سنّى و شيعى قلم زده‌اند كه « كتابشناسى » آن خود اثرى است سترگ . ما - بسنده گرانه - خواننده را - دست كم - به مطالعهء مجموعهء « الغدير » نوشتهء علّامهء أميني - طاب ثراه فرا مىخوانيم . فراروى خواهندهء تشنه‌كام دريايى از كتب قديم و جديد هست كه نام برخى - و البتّه تنها شمارى اندك - از آنها جزو مصادر تعليق و تحقيق ما در همين كتابست ؛ و للّه الحمد و له الشّكر . ( 1444 ) 111 / 14 « و بران » . در دستنوشت ، در اين قسمت ( ظ . ) كاغذى ( ترميمى ) چسبانيده شده ( يا به هر روى ، إمكان قرائت كامل و روشن سلب گرديده ) ؛ زين روى ، از قرائت خويش بىگمان نيستم . ( 1445 ) 111 / 16 « من نه بشما . . . ؟ » . ترجمهء « أ لست اولى بكم من أنفسكم » ( كشف المراد ، ص 369 ) است . ( 1446 ) 111 / 17 « من كنت . . . مولاه » . در بارهء اين عبارت شريف ، پيشتر سخن گفته‌ايم . ( 1447 ) 111 / 18 « كتف » . چنين است در دستنوشت و صحيح است .