( 937 ) 50 / 22 « عدوتى . . . » . نگر : المختار من صحاح اللّغة ، ص 331 . ( 938 ) 51 / 2 « بوذى » . « بوذى » ريختى است « بوديد » . بنگريد پيشگفتار مصحّح را . ( 939 ) 51 / 3 « ابو عبيد » . « ابو عبيده » : قاسم بن سلام ، اديب فاضل لغوى و مفسّر غريب الحديث . در سال 150 به هرات متولّد شد . در عنفوان جوانى مشغول تحصيل شد چون در فضائل و فنون تبحّرى يافت ، قاضى طرطوس گرديد . مجلّدات بسيار در تفسير آيات قرآن كريم و توضيح مشكلات حديث تأليف كرده است . به سال 224 در مكّه در گذشت . ( نقل بگزينش از : هدية الأحباب ، ص 32 و 33 ) . ( 940 ) 51 / 4 « حرف . . . يعنى : طرف » . نگر : المختار من صحاح اللّغة ، ص 99 ( ذيل : « ح ر ف » ) . ( 941 ) 51 / 5 « بامان » . در دستنوشت ، حرف يكم ( ظ . ) دو نقطة دارد . ( 942 ) 51 / 7 « غلّ و غشّ » . در دستنوشت ، شايد حركتگذارى به قلمى ديگر باشد . « غلّ » يعنى « كينه و عداوت و دشمنى و . . . » ، و « غشّ » يعنى « خيانت كردن و خدعه كردن و كدورت و . . . » . ( نگر : فرهنگ فارسى معين ) . ( 943 ) 51 / 11 « در « من » خلاف كرده‌اند . بعضى گفته‌اند : بيانراست . . . » . در بارهء « من » ، نگر : مغنى اللّبيب ، صص 419 تا 425 . ( 944 ) 51 / 19 « . . . ؛ اى : عظيم يوم تبيضّ وجوه ؛ . . . » . ( گ . ) در دستنوشت نخست « بعظيم » بوده ، سپس - با قلم اصلى يا قلم ديگر - به « عظيم » بدل شده . ( 945 ) 51 / 21 « حقيقت » . چنين بر مىآيد كه مصنّف - على اللّه مقامه - « حقيقت » را در معناى اصطلاحىاش نزد بلاغيان ، به كار برده باشد ؛ در اين معنا « حقيقت » مقابل « مجاز » است . در تلخيص المفتاح خطيب قزوينى مىخوانيم : « الحقيقة الكلمة المستعملة فيما وضعت له في اصطلاح التّخاطب ، و الوضع تعيين اللّفظ للدّلالة على معنى بنفسه ، فخرج المجاز لأنّ دلالته بقرينة دون المشترك ، . . . » . ( شرح المختصر ، ج 2 ، ص 58 و 59 و . . . ) . نيز نگر : التّعريفات ، ص 40 ، ذيل « الحقيقة » . ( 946 ) 51 / 22 « ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا » . الزّخرف / 17 . ( 947 ) 51 / 23 « ابيضّ وجهه » . در دستنوشت : ابيضّ وجهه .