أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ

498

دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )

( 921 ) 49 / 16 « اغرى » . ريختى إملائي از « إغراء » ؛ و « إغراء » يعنى « برآغاليدن ، تحريك كردن ، بر انگيختن » ( فرهنگ فارسى معين ) . ( 922 ) 49 / 20 « مبارك » . به سبب فرسودگى دستنوشت ، در بارهء صحّت قرائتم بىگمان نيستم . اميدوارم درست خوانده باشم . ( 923 ) 49 / 22 « معانقه » . در كتاب المصادر آمده است : « المعانقة و العناق : دست به گردن يك ديگر فاكردن . » ( ص 650 ) و شادروان استاد معين - رحمة اللّه عليه - نوشته‌اند : « معانقه : . . . دست به گردن هم انداختن ، يكديگر را در آغوش گرفتن . . . » . ( فرهنگ فارسى ) . ( 924 ) 50 / 6 « شايذ » . « شايذ » : يعنى مىشايد ، شايسته است ، سزاوارست . و امّا شاهدهايى براى اين معنا از رفتار شناسى زبان ( ص 113 ) : « اگر تو درآيى و يا اين مقتول را به من سپارى ، شايد و مقبولست . » . ( مرزبان نامه ) . « ايشان همه گفتند : جز على كس نشايد . » . ( تاريخنامهء طبرى ) . ( 925 ) 50 / 8 « قتادة و ( 92 ) ربيع » در دستنوشت ، واوى هم در آغاز يكمين سطر رويهء 93 آمده كه زائدست . ( 926 ) 50 / 8 « قاتّقوا . . . استطعتم » . التّغابن / 16 . ( 927 ) 50 / 9 « طاوس » . « طاوس » : از طبقهء مفسّران تابعين كه اهل مكّه بوده‌اند ، بشمارست و از اصحاب ابن عبّاس ( رضي اللّه عنه ) . ( نگر : الإتقان في علوم القرآن ، تحقيق : محمّد ابو الفضل ابراهيم ، ج 4 ، ص 240 ) ( 928 ) 50 / 9 « و اين » . به سبب پوشيدگى جاى واو و الف ، اين دو را به سنجش و گمان ضبط كرديم . ( 929 ) 50 / 10 « اتّقوا . . . تقاته » . در دستنوشت اشتباها واوى در آغاز عبارت افزوده شده است كه حذف شد . ( 930 ) 50 / 11 « . . . . . . . . . . . . . . . . . . » . بالاى « و لا » نشانى گذاشته شده است ( به قلم اصلى يا قلم ديگر ؟ ) و در حاشية عبارتى نگاشته شده كه به سبب فرسودگى ( و نيز : ظ . پوشيدگى ) كاملا قابل خواندن نيست . عبارت ( ظ . ) به قلمى متأخّرست ، و . خوانده و نخوانده‌اش اينست : « . . . . آن بوذ كه . . . . . . » . ( 931 ) 50 / 16 « ابو سعيد خدرى » . « ابو سعيد خدرى » : ( م 74 ق ) سعد بن مالك بن شيبان از اصحاب رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و از برگزيدگان اصحاب و دوستان امير مؤمنان على - عليه السّلام - كه در چندين غزوه شركت داشته و در ركاب