بفتح الشّين المعجمة و سكون العين المهملة - : عامر بن شراحيل ( شرجيل خ ل ) كوفى است كه علماء عامّه او را بفقاهت و وثاقت ستوده‌اند و او را ابن عبّاس زمان خود گفته‌اند و لكن نزد ما مطعون و مذموم است . وفاتش در كوفه سنهء 104 [ رخ داده است ] . » ( هديّة الأحباب ، ص 182 ) . ( 730 ) 34 / 1 « ندبست ، و » . سنج : مجمع البيان ، ج 2 ، ص 684 . ( دستنوشت چندان روشن نيست و از بود يا نبود « واو » اطمينان ندارم . سايگكى به چشمم مىآيد كه نمىدانم آيا مىتوانش حمل بر « واو » كرد ؟ - و اللّه العالم . ) مراد از « ندب » ، ( آنگونه كه از عبارت أمين الإسلام طبرسى - أعلى اللّه مقامه - نيز بر مىآيد ) استحباب مىباشد . ( نيز ، نگر : القاموس المحيط ، ذيل « ندب » ؛ و : التّعريفات ، ذيل « المندوب » ) . ( 731 ) 34 / 2 « وزن ان لا يضارر » . در عكس دستنوشت واوى قبل از « وزن » آمده و « لا يضارر » هم به روشنى پيدا نيست ، هر چند چيزى از دست « لا يضا » و با اندكى فاصله دو نقطة كه حمل بر اثر « رر » مىتوان كرد ، به چشم مىآيد . ( قابل توجّه اين كه اين عبارت در پايان سطر جاى دارد ، و اين كه برخى حروف واپسينش با فاصله در حاشية نوشته شوند در اين دستنوشت عادى است . ) ضبط ما را سنج با : مجمع البيان ، ج 2 ، ص 684 ؛ تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - أعلى اللّه مقامه - ( چ شعرانى ) ، ج 2 ، ص 418 . ( 732 ) 34 / 4 « زيغ » . « زيغ » : انحراف از راه راست . ( فرهنگ فارسى ، دكتر معين ) . در تاج المصادر آمده : « الزّيغ . . . : بچسبيدن ، . . . » ( ج 1 ، ص 182 ) . شايان ذكرست كه « چسبيدن » در اينجا يعنى « ميل كردن ، گرايش يافتن ، متمايل و كژ و خم شدن » ( نگر : فرهنگنامهء قرآنى ، ذيل « زيغ » و « أزاغ » ؛ كتاب المصادر ، ذيل « ازاغة » ؛ نبرد انديشه‌ها در حماسهء رستم و إسفنديار ، ص 3 ) . ( 733 ) 34 / 12 « تجدوا » . در دستنوشت « وا » اش جا افتاده بود و ضمنا جز نقطهء جيمش ثبت نشده بود . از روى قرآن كريم ضبط كرديم . ( 734 ) 34 / 13 « و كاتبي » . از روى عكس ، بود يا نبود واو ، معلومم نمىشود . بودش ، با توجّه با سايگگى در دستنوشت و روال كلام ، بعيد نيست - و اللّه اعلم بالصّواب . ( 735 ) 34 / 15 « رهن » . در دستنوشت : « رهن » ( يا : « رهن » - درست معلومم نيست . ) . در بارهء ضبط ما نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - على اللّه مقامه - ( چ شعرانى ) ، ج 2 ، ص 419 ؛ مجمع البيان ، ج 2 ، ص 685 ؛ المعجم الوسيط ، ذيل « الرّهن » .