ص 85 و 86 . ( 295 ) 10 / 3 « [ و . . . ] » . به سنجش با « خوانده‌اند » دريافت مىگردد كه جز عبد اللّه نام ديگرى بايد مىبوده است . چنگك را بدين سبب افزوديم . ( 296 ) 10 / 4 « ترك » . از قرائت خويش مطمئن نيستم . ( 297 ) 10 / 4 « مطاوعت » . « مطاوعت » : در كتاب المصادر ( ص 663 ) آمده است : « المطاوعة : كسى را فرمان بردارى كردن . » در كليله و دمنه آمده : « در طاعت و مطاوعت او روزگار گذاشتندى . » ( ص 158 و 159 ) . « فرمان‌بردار » . صفت فاعلى از « فرمان بردن » . ( 298 ) 10 / 5 « كنذ » . اين جايگاه در دستنوشت سخت آسيب ديده است و ما اين ضبط را به اعتبار معنا به اين ريخت آورديم . دقيقا نمىدانيم كه آيا ضبط دستنوشت همين است يا نه ؟ ( 299 ) 10 / 8 « قوله - تعالى - : انّا . . . » . اين قسمت ( بخش مربوط به نقل آيات ارجمند دوگانه ) در عكس ما عمدتا ناخواناست ؛ از روى قرآن مجيد نوشتيم . در اين تصحيح در موارد ديگرى نيز چنين رفتار نموده‌ايم . ( 300 ) 10 / 13 « بيم كننده » . در دستنوشت جاى لفظ « كننده » ، آسيب ديده است ؛ زين رو به درستى قرائتم يقين ندارم ؛ هر چند گمان دارم درست خوانده باشم . ( 301 ) 10 / 13 « اهل » . در دستنوشت اين جايگاه آسيب ديده است و زين رو حكم قرائت ، چون حكم ياد شده در يادداشت پيشين است . ( 302 ) 10 / 16 « بجهوذان » . اين بخش دستنوشت بسيار آسيب ديده است ، زين رو يقين ندارم « ب » در آغاز ضبط در دستنوشت هست يا نه ؟ ؛ هر چند از لحاظ معنا مىدانم كه لازم است . قرائت دستنوشت در اين جايگاه با كمك « تفسير شيخ ابو الفتوح رازى ( طاب ثراه ) » ممكن شد . در اين تفسير مىخوانيم ( چ شعرانى ، ج 1 ، ص 308 ) : « مقاتل گفت : سبب نزول آن بود كه رسول - عليه السّلام - گفت : « لو انزل الله بأسه باليهود لآمنوا » اگر عذاب فرستادى جهوذانرا ايمان آوردندى . اين آيت آمد . . . » . ( 303 ) 10 / 17 و 18 « و از . . . دوزخ » . « و از » را در آغاز صفحهء 15 ( دستنوشت ) به سبب ناواضح بودن نتوانستيم خواند . از يادداشت كاتب در زير صفحهء 14 آورديم . بدرستى نمىدانم كه آيا اين يادداشت نمودار سر صفحهء بعد بوده است ، و برين بنياد